Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

Dom Boży – jarmark czy miejsce szacunku.

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje Jezusa, który wchodzi do świątyni jerozolimskiej. Widząc w niej chaos i handel, z mocą wyrzuca wszystkich i mówi: „Nie róbcie z domu mego Ojca targowiska!” (J 2,16). 

Co przez te słowa Pan Jezus chce powiedzieć nam, osobom chodzącym do kościoła, do domu Bożego?

Przede wszystkim chce abyśmy zrozumieli, że to nie zwykła budowla, ale dom Pana Boga. Miejsce wyjątkowe, miejsce święte, do którego wchodząc, już od progu powinniśmy mieć świadomość, gdzie wchodzimy i zachowywać się godnie.

Co to znaczy zachowywać się godnie?

Po pierwsze mieć odpowiedni ubiór, godny domu Bożego i uczty, na którą  przyszliśmy. Kto z nas na własny ślub poszedłby w klapkach, spodenkach, trampkach, czy w stroju jaki zakłada na co dzień? A przecież w kościele czeka na nas Oblubieniec, jakim jest sam Jezus Chrystus i Ojciec – Król Królów.

Poprzez odpowiedni strój okazujemy szacunek Bogu i innym ludziom. W domu moim nadal panuje zasada, tak zwanego stroju na niedziele. Gdyż sama niedziela jest dniem świętym, a Eucharystia największą ucztą, na której umiera Gospodarz, abyśmy my uczestniczący w tym wydarzeniu mogli żyć.

Po drugie – należy pamiętać o sacrum, o świętości tego miejsca i nie robić z domu Bożego jarmarku, miejsca spotkań towarzyskich, gdzie każdy z każdym rozmawia. Gdy chcemy z kimś porozmawiać, pożartować powinniśmy zrobić to za murami kościoła. Bo kościół to miejsce przeznaczone jedynie dla Pana Boga, do spotkania i rozmowy z Nim. Myślę, że każdy z nas  potrafi, po skończonej Mszy Świętej, wyjść w ciszy i skupieniu z kościoła, by właśnie poza murami świątyni spotkać się i porozmawiać z drugim człowiekiem (sąsiadem, znajomym, przyjacielem).

Nie możemy pozwolić, aby zaginął szacunek do Pana Boga i  miejsc świętych, do których należy też kościół. Nie możemy pozwolić, by Pana Boga zrównać  z  człowiekiem, bratem, kolegą. Bóg zawsze pozostanie Bogiem naszym Ojcem, Panem, Stwórcą i Zbawicielem.

Gdy w domu brak jest szacunku dzieci wobec rodziców, gdy nie szanuje się domu rodzinnego, taki dom niszczeje od środka i w końcu pustoszeje. Zostają tam jedynie osamotnieni rodzice. Jeśli w naszym sercu, Bóg jest czczony oraz traktowany z należytym szacunkiem i obdarzony miłością, wtedy Kościół naprawdę będzie żyć. Pan Jezus mówił bardzo prostym językiem i wypowiedział się wyraźnie na temat świątyni Boga, zarówno poprzez słowa jak i czyn (wyrzucenia kupców, kupujących i osób im towarzyszących). Zastanówmy się więc jaki jest mój stosunek do Boga i Jego domu.

Blanka