Adoracja Najświętszego Sakramentu w życiu dzieci cd.
W świecie, w którym dziecko każdego dnia jest bombardowane ogromną ilością bodźców — hałasem, ekranami smartfonów, telewizją, grami, muzyką i nieustanną stymulacją — cisza staje się czymś niezwykle cennym. Dziecko nie potrzebuje więc kolejnego miejsca pełnego bodźców, dźwięków i atrakcji. Potrzebuje przestrzeni, w której może po prostu zatrzymać się i pobyć w ciszy. Dlatego zabierz dziecko na adorację Najświętszego Sakramentu, wybierz adorację w ciszy, a nie prowadzoną przez grupę modlitewną. Nie dlatego, że wspólna modlitwa, śpiew czy rozważania są czymś złym. Mają swoje miejsce i wartość. Jednak adoracja w ciszy daje dziecku coś, czego trudno doświadczyć podczas nawet Eucharystii: uczy bycia przed Bogiem bez potrzeby ciągłego słuchania, mówienia i wykonywania kolejnych czynności. Cisza pozwala dziecku odkryć, że nie każda ważna chwila musi być wypełniona słowami. Że można po prostu usiąść, patrzeć, trwać i być. I właśnie dlatego cisza w kościele może stać się dla dziecka niezwykle mocnym doświadczeniem. Może pokazać mu, że tu dzieje się coś ważnego, że nie jest to kolejna forma rozrywki, przedstawienia teatralnego, czy kolejne zajęcia, lecz czymś innym – wyjątkowym – odbiegającym od reszty.
Warto wiec co jakiś czas zabrać dziecko na adorację w ciszy – tłumacząc wcześniej z kim idziemy się spotkać. Niech doświadczy, że cisza nie oznacza nudy – może oznaczać obecność. To właśnie w ciszy może nauczyć się skupienia, uważności i bycia blisko Boga. I z czasem odkryć, że nie zawsze trzeba coś mówić, śpiewać, żeby się modlić. Najpiękniejszą modlitwą dziecka może być po prostu kilka minut cichego trwania przed Panem Jezusem.
Jeśli zależy nam na wychowaniu naszych dzieci, wnuków w wierze, pamiętajmy o rozmowie z nimi o Panu Bogu i o źródle naszej siły – jakim jest Eucharystia i Najświętszy Sakrament.
Blanka
