III  NIEDZIELA  ADWENTU

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Weselić się w Panu

Czas Adwentu pomaga nam odkrywać i poznawać samych siebie, nasze miejsce – tu na ziemi – wśród braci i sióstr w Chrystusie, ale też poznawać Boga i Jego przymioty. Oczekując kolejny raz narodzenia Chrystusa dobrze jest doświadczyć czym jest radość. Prorok Izajasz mówi o tej radości w słowach: „Ogromnie weselę się w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim…” Następnie wylicza, dlaczego się tak raduje. Mówi o tym, że Bóg przyodział go w „szaty zbawienia”, mówi też o „płaszczu sprawiedliwości”. Szata i płaszcz to wspaniałe porównanie, bo służą do okrycia ciała przed różnymi warunkami pogody, czyli ochraniają człowieka. Oprócz tego prorok wychwala Boga za swoje powołanie bycia posłanym, żeby głosić Słowo, opatrywać złamane serca, zapowiadać wolność, obwieszczać łaskę Bożą. Kolejną radującą się osobą była Maryja, która przybywszy do Elżbiety wkrótce po zwiastowaniu zastała swoją krewną w stanie błogosławionym zgodnie z tym, co powiedział jej wcześniej Anioł. Widok brzemiennej Elżbiety zainspirował ją do uwielbienia Boga w słynnym Magnificat. Maryja wychwalała Boga za Jego wielkie dzieła oraz tak, jak Izajasz, też za swoje własne powołanie.

Tak więc zarówno pierwsze czytanie jak i Psalm responsoryjny pokazują nam drogę życia, w którym bardzo ważnym, a nawet niezbędnym elementem jest radość w Bogu. Takie właśnie wskazanie daje nam też święty Paweł, który zachęca Tesaloniczan, a dziś również nas wszystkich nie tylko do nieustannej modlitwy, unikania zła oraz służby Bogu ale też do radowania się, a co więcej dziękowania w każdym położeniu.

Zauważmy, że Pismo Święte uczy nas przede wszystkim dziękować za dwie rzeczy wspomniane wyżej – a więc za dzieła Boga oraz za nasze powołanie. Dobrze jest przypatrzeć się bliżej, jakie dzieła Boga zauważamy w naszym życiu. Może to być natchnienie do dobrego uczynku, miłość, którą nas ktoś obdarzył, umiejętność rozpoznawania dobra i zła w naszym życiu, dobra intuicja w kierunku jak należy postąpić czy jaką podjąć decyzję lub czyjaś obecność, pomocna dłoń. Przykładów działania Boga jest bardzo wiele. Dobrze jest za wszystko dziękować, bo taka postawa jest źródłem łaski Bożej dla nas. Wreszcie warto przypatrzeć się naszemu powołaniu bliżej, tak jak Maryja i podziękować za nie, bo każde powołanie to droga dzielenia się dobrem. Takie było właśnie powołanie Jana Chrzciciela. On miał „zaświadczyć o światłości”, czyli zapowiedzieć przyjście Mesjasza.

Radowanie się w Panu jest wspaniałym doświadczeniem, bo pokazuje nam, że akceptujemy Boży plan naszego życia, współdziałamy z nim, a wtedy On sam okrywa nas płaszczem i szatą oraz daje nam łaskę trwania przy Nim.

Panie, dziękujemy Ci za Twoje dzieła w nas i pośród nas oraz za naszą drogę życia.

Maria