Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

ROZWAŻANIE O WNIEBOWSTĄPIENIU

Po swoim zmartwychwstaniu Pan Jezus jakiś czas przebywał ze swoimi uczniami. Był to dla nich czas radości, ponieważ zobaczyli, kim Jezus Chrystus jest naprawdę, doświadczyli Jego mocy i miłości, a przede wszystkim otworzyły się ich oczy na to, żeby lepiej zrozumieć wszystkie słowa i pouczenia Mistrza, cała Jego naukę.

Potem stali się świadkami Wniebowstąpienia swojego Pana.

Być może wtedy poczuli się opuszczeni po raz drugi (tak, jak po Jego śmierci), ale zupełnie w inny sposób. Teraz już rozumieli wszystko. Teraz już poznali, że Jego odejście do Ojca to nie opuszczenie, lecz przyjęcie godnego Mu miejsca u boku Ojca w niebie. Wiedzieli również, że niebawem przyjdzie Pocieszyciel, Duch Święty, który nauczy ich wszystkiego, co potrzebne do dalszej drogi i do budowy Królestwa na ziemi.

Jak przeżywam Wniebowstąpienie Pan Jezusa?

Czy jest to dla mnie wyłącznie jakieś wydarzenie, które miało miejsce dawno temu?

Czy odczytuję w tym wydarzeniu coś, co dotyczy mojej osoby?

A przecież tak wiele nas dotyczy. Wystarczy rozważyć obietnicę Pana Jezusa, że kiedyś zabierze nas do siebie, do nieba i będziemy wraz z Nim dzielić radość wspólnoty życia z Bogiem w Królestwie niebieskim.

Kolejne rozważanie może dotyczyć radości z tego, że Jezus Chrystus nadal żyje i działa w naszym życiu.

Wreszcie możemy co roku oczekiwać na nową pamiątki Zesłania Pocieszyciela, Ducha Świętego, który jest obecny w naszych sercach i działa w nas, i poprzez nas w takim stopniu, na jaki Mu pozwalamy.

Stańmy w prawdzie przed Panem i sobą samym i spójrzmy, w jakim stopniu zaprosiliśmy Pana Jezusa do naszego życia, jak uczestniczymy we współpracy z Jego Duchem, który tak sowicie nas obdarza swoimi darami.

Niech Wniebowstąpienie Pańskie będzie dla nas radosnym wydarzeniem, pełnym treści, bo Pan Jezus ciągle jest obecny, żyje i działa w naszym życiu, w życiu Kościoła i świata. Otwórzmy się na Jego działanie, abyśmy byli przekazicielami Jego mocy dla innych.