Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Sierpień

Intencja ogólna

Aby wszyscy ludzie pracujący na polu wolontariatu wielkodusznie angażowali się w służbę potrzebującym.

Intencja misyjna

Abyśmy, wychodząc poza siebie, potrafili stawać się bliscy tym, którzy są na peryferiach więzi międzyludzkich i społecznych.

Matka Boża Szkaplerzna

W minionym tygodniu poznaliśmy historię, jaka wiąże się z ustanowieniem i obchodzeniem wspomnienia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, potocznie znanego jako wspomnienie Matki Boskiej Szkaplerznej.

Matka Boska objawiając się świętemu Szymonowi Stockowi przekazała mu brązową szatę. Tą ofiarowaną brązową szatą był szkaplerz, czyli wierzchnia część habitu zakonnego, będąca tej samej długości co habit, przekładana przez głowę. Szkaplerz miał za zadanie okrywać barki oraz plecy i klatkę piersiową. Właśnie stąd wzięła się jego nazwa (łacińskie słowo scapulare oznacza ramiona, barki, plecy). Ponadto będąc używanym w codziennych czynnościach przez mnichów, pełnił rolę fartucha gospodarczego, który ochraniał habit przed zabrudzeniami.

Szkaplerz w obecnych czasach przybrał nieco inną formę. Współcześnie szkaplerz, jako rodzaj szaty, jest znakiem zewnętrznej przynależności do bractwa, związanego z jakimś konkretnym zakonem, który charakteryzuje się właściwym sobie kolorem szkaplerza. Z biegiem czasu, z przyczyn praktycznych szkaplerz zamieniono na dwa płatki tkaniny połączone tasiemkami. Na obydwu płatkach materiału znajdują się odpowiednie wizerunki. Wizerunek płatka noszonego na piersiach przedstawia Matkę Boską Szkaplerzną, która ma przypominać o tym, że serce każdego człowieka winno zwracać się na pierwszym miejscu do Pana Boga i bliźniego, nie przywiązując się zbytnio do dóbr doczesnych. Wizerunek noszony na plecach przedstawia Najświętsze Serce Pana Jezusa, które przypomina, że człowiek znosząc z pokorą wszelkie życiowe trudności, jest w stanie z ufnością poddać się woli Bożej. Taka forma szkaplerza pozostała do dnia dzisiejszego.

Dzisiaj szkaplerz może nosić każdy wierzący człowiek, a jego przyjęcie stanowi wyraz osobistego poświęcenia się Matce Chrystusa i wiary w Jej opiekę. Noszenie szkaplerza zobowiązuje do autentycznego życia chrześcijańskiego. Ponadto trzeba pamiętać, że szkaplerz nie jest jakimś amuletem czy magicznym talizmanem, który gwarantuje automatyczne zbawienie po śmierci. Nie stanowi on również wymówki od podejmowania życia zgodnego z Ewangelią i nauką wspólnoty Kościoła.

W przyszłym tygodniu zapoznamy się z obowiązkami, jakie wynikają z noszenia szkaplerza, jak również z obietnicami przypisanymi do tego nabożeństwa.

Opracował: ks. Łukasz