III  NIEDZIELA  ZWYKŁA

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

Mój wybór

Słyszymy, że nadeszły trudne czasy dla Kościoła. Mówi się, że coraz mniej kandydatów do kapłaństwa, coraz więcej osób deklaruje się jako niepraktykujący Chrześcijanie. Czym to tłumaczymy? Pandemią?  Skandalami obyczajowymi w Kościele? Nudą? Marnowaniem czasu, a co gorsze brakiem czasu (jednej godziny w niedziele)?

Mówi się, że dziś młodemu człowiekowi, tak trudno zrezygnować z wielu rzeczy, by pójść za Panem Jezusem, ale czy kiedykolwiek w przeszłości było inaczej?

Nie, ale obecnie żyjemy w czasach dostatku, pogoni za dobrem materialnym i pozycją społeczną.

            I znów dzisiejsza Ewangelia. Pan Jezus przechodzi obok Jeziora Galilejskiego i widzi prostych ludzi, ciężko pracujących i mówi im pójdźcie za mną. A oni, ku zdumieniu wszystkich, jak podkreśla ewangelista, natychmiast zostawiają wszystko i idą za Nim. To bardzo ciekawa scena. Zwłaszcza dla nas, dla społeczeństwa, które nie ma czasu, marnując go jednocześnie na bezsensowne wiadomości w internecie, na obserwowanie znajomych na portalach społecznościowych i sprzedawaniu części swojego życia (by inni ludzie postrzegali nas tak, a nie inaczej) – marnujemy w ten, czy w inny sposób, wiele naszego czasu i wyrzucamy innym, skąd oni maja czas na pomoc, wsparcie drugiemu człowiekowi, na bycie blisko Boga.

Jeśli uczciwie pójdziemy za głosem Pana, jak odpowiemy TAK nie patrząc na zapłatę, pochwały, korzyści, to Pan Bóg da nam mnóstwo czasu, abyśmy mogli ogarnąć i te nasze drobne sprawy i te nasze wielkie, dzieci, rodzinę, pracę i to do czego dodatkowo nas powoła. Ale ruszmy za Nim – nie marnując czasu na obserwację życia innych, na plotki, zazdrość, bo nie starczy nam czasu dla Pana Boga i nie usłyszymy tego, że powołuje nas do konkretnych czynów miłości, często bez aplauzów. Piotr zostawia miejsce pracy, dom i rodzinę, Jakub i Jan zostawiają ojca i najemników. A z czego Ty możesz zrezygnować, by służyć Panu, nie w pustych słowach, lecz w czynach.

Blanka