Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Cd. Tajemnice ukryte w obrazie

Wizerunek przedstawiający Maryję Niepokalaną z Guadalupe to najbardziej tajemniczy obraz świata. Powstał w ciągu jednego grudniowego ranka bez podkładu i bez szkicu, na płótnie utkanym z włókien kaktusa. Żaden kaktusowy materiał nie wytrzymuje dłużej niż dwadzieścia kilka lat. Tymczasem, mimo, że upłynęło już prawie pół tysiąca lat, nie rozsypał się jeszcze w proch. Został stworzony na tilmie, składającej się z dwu kawałków płótna, sfastrygowanych cienką nicią. Nić ta nie pękła po dziś dzień. Użyte materiały wymykają się powszechnemu prawu czasu. Nie niszczeją ani nie blakną. Obraz pozostaje niezniszczalny, jakby chroniła go niewidoczna siła.

Do jego namalowania w 1531 roku użyte zostały syntetyczne barwniki, które przecież wynaleziono dopiero w roku 1850! Namalowano go tak, jakby ktoś zabarwił różnymi kolorami nici płótna i dopiero później nałożył na warsztat tkacki. Mieni się kolorami – z bliska jest inny, z dalszej odległości zmienia barwę. Gwiazdy namalowane na płaszczu Maryi układają się w nocny widok nieba oglądany z miejsca, gdzie obraz został namalowany. Gwiezdny wzór powtarza układ sfery niebieskiej z dnia, kiedy obraz powstawał. W źrenicach oczu Maryi odbiła się scena pierwszej prezentacji obrazu. Tego nie jest w stanie namalować żaden malarz!

W obrazie ukrytych jest wiele tajemnic, które co jakiś czas, ku własnemu zdumieniu odkrywa nauka. Kiedy bowiem jej zaawansowane technologie starają się wyjaśnić niezwykłość obrazu, odsłaniają się przed nią kolejne, ukryte w obrazie, tajemnice. Być może w ten sposób Maryja chce nawrócić tych, którzy uważają się za nowoczesnych i postępowych, bo wyznających światopogląd zgodny z odkryciami nauki. Być może chce dotknąć serc tych, którzy twierdzą, że Boga nie ma, że udowodniła to już nauka, szczególnie przedmioty ścisłe. Wizerunek Maryi Niepokalanej z Guadalupe burzy naukowe dogmaty przyjęte przez owych ludzi. Okazuje się, że podziwiana przez nich nauka potwierdza istnienie nadprzyrodzoności. Być może Maryja wędrująca po świecie w swoim „misyjnym” wizerunku – która zatrzymując się przed klinikami aborcyjnymi czyni niewytłumaczalne cuda – chce wykrzyczeć światu, że każdy, kto zabija nienarodzone dziecko, dokonuje zbrodni wołającej o pomstę do nieba?

Obraz z Guadalupe został dany ludziom z czasu odkrycia Ameryki i reformacji – epoki wielkich możliwości i wielkich niebezpieczeństw. Wiele wskazuje na to, że został on przeznaczony również dla ludzi naszych współczesnych czasów, łudząco podobnych do epoki konkfisty i kontestacji. Człowiek współczesny odkrywa nowy świat: łamie kody genetyczne i wkracza w obszary niedostępne dla poprzednich pokoleń, tworzy nanotechnologię, przekracza granice przestrzeni. I choć dzisiejszy konkwistador podbija nieznane i niedostępne wcześniej światy, nie jest wolny od poważnych błędów i nadużyć. Albowiem jednocześnie odwraca się plecami od sacrum, tradycji, wierzeń, kultury. Skazuje cywilizację na śmierć. Czy przekona go Guadalupe?

Opracował: Jacek