Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

WYZNANIE WIARY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ

WIERZĘ W ODPUSZCZENIE GRZECHÓW

„Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,22-23)

Jeden chrzest na odpuszczenie grzechów

Jezus Chrystus połączył odpuszczenie grzechów z wiarą i z sakramentem chrztu: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony” (Mk 16, 15-16).

Chrzest jest pierwszym i podstawowym sakramentem odpuszczenia grzechów, „abyśmy i my wkroczyli w nowe życie” (Rz 6,4).

Katechizm Rzymski poucza: „Odpuszczenie grzechów w Kościele ma miejsce przede wszystkim, gdy po raz pierwszy wyznaje się wiarę. Z wodą chrzcielną zostaje bowiem udzielone pełne przebaczenie i nie pozostaje już żadna wina: ani pierwotna, ani inna, popełniona później; nie pozostaje też żadna kara do odpokutowania, by zadośćuczynić za te grzechy … Łaska chrztu nie uwalnia jednak naszej natury od jej słabości; przeciwnie, nie ma takiego człowieka, który nie musiałby walczyć z pożądliwością, gdyż nie przestaje ona skłaniać do złego”.

Ze względu na skłonność człowieka do grzechu „było … konieczne, aby Kościół miał moc odpuszczania grzechów także w inny sposób niż przez sakrament chrztu. Z tej racji Chrystus dał Kościołowi klucze Królestwa niebieskiego, mocą których mógłby przebaczyć każdemu grzesznikowi żałującemu za grzechy popełnione po chrzcie świętym aż do ostatniego dnia życia” (Katechizm Rzymski).

Ochrzczony może być więc pojednany z Bogiem i Kościołem poprzez sakrament pokuty.

Władza kluczy

„Kościół otrzymał klucze Królestwa niebieskiego, by dokonywało się w nim odpuszczenie grzechów przez Krew Chrystusa i działanie Ducha Świętego. Dusza, która umarła z powodu grzechu, zostaje ożywiona w Kościele, by żyć z Chrystusem, którego łaska nas zbawiła” (Św. Augustyn)

Chrystus po swoim zmartwychwstaniu posłał Apostołów, aby w Jego imię głosili „nawrócenie” i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom” (Łk 24, 47).

Apostołowie oraz ich następcy pełnią więc tę „posługę jednania” (2 Kor 5, 18) poprzez głoszenie przebaczenia Bożego wysłużonego nam przez Chrystusa, wzywanie do nawrócenia i wiary oraz udzielanie odpuszczenia grzechów dzięki władzy otrzymanej przez samego Jezusa Chrystusa.

Nie ma takiej winy, nawet najcięższej, której nie mógłby odpuścić Kościół święty. „Nie ma nikogo tak niegodziwego i winnego, kto nie powinien być pewny przebaczenia, jeśli tylko jego żal jest szczery” (Katechizm Rzymski).

„Pan chce, aby Jego uczniowie mieli niezrównaną władzę; chce, by Jego słudzy spełniali w Jego imię to wszystko, co On czynił, gdy był na ziemi” Św. Ambroży

„Kapłani otrzymali władzę, jakiej Bóg nie dał ani aniołom; ani archaniołom … Bóg potwierdza w górze to wszystko, co kapłani czynią na ziemi” Św. Jan Chryzostom

„Gdyby w Kościele nie było odpuszczenia grzechów, nie byłoby żadnej ufności, żadnej nadziei życia przyszłego i wiecznego wyzwolenia. Dziękujmy Bogu, który dal Kościołowi taki dar” Św. Augustyn

Pan Jezus pragnie, abyśmy korzystali z daru Jego miłosierdzia dla każdego z nas poprzez słuchanie katechezy Kościoła oraz uczestnictwo w sakramencie pojednania. Władza „kluczy” udzielona Kościołowi świętemu umożliwia nam wejście do nieba, którego bramą jest Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel.

(na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)