Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

cd. Eucharystia w życiu Kościoła na podstawie Encykliki  „Ecclesia de Eucharistia” Ojca Świętego Jana Pawła II i dokumentów Soboru Watykańskiego II

Eucharystia stanowi centrum i źródło życia Kościoła, z którego wypływa jego misja oraz duchowa tożsamość. Zarówno nauczanie Soboru Watykańskiego II, jak i encyklika Ecclesia de Eucharistia  Jana Pawła II oraz wymienione wcześniej dokumenty jednoznacznie ukazują, że Kościół nie tylko celebruje Eucharystię, lecz przede wszystkim z niej żyje i przez nią nieustannie się odnawia. Sakrament ten jest najpełniejszym urzeczywistnieniem obecności Chrystusa pośród swojego ludu. Konstytucja Sacrosanctum Concilium podkreśla, że Eucharystia jest „źródłem i szczytem całego życia chrześcijańskiego”, w którym dokonuje się jedność wiernych z Chrystusem i pomiędzy sobą. W tym samym duchu Jan Paweł II w encyklice Ecclesia de Eucharistia przypomina, że Kościół rodzi się z Eucharystii, a jego struktura, posłannictwo i świętość mają swoje najgłębsze zakorzenienie w celebracji eucharystycznej.

Jan Paweł II w swojej Encyklice przypomina, że Pan umiłował nas miłością, bez granic. Tak wielką, że stał się największym z darów dla każdego z nas, gdyż złożył ofiarę z samego siebie, a to wszystko  objawia  się w Eucharystii.  Należy przy tym pamiętać, że Ofiara Eucharystyczna, to nie tylko męka i śmierć, ale również i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Bez tajemnicy zmartwychwstania nie było by dopełnienia ofiary – Jezus Chrystus stał się chlebem żywym: „Ja, jestem chlebem żywym który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb będzie żył na wieki” (J 6, 51).

Zarówno Sobór Watykański II, jak pozostałe pozycje podkreślają wagę samej Komunii, czytamy w nich, że nie ma pełnego uczestnictwa w Eucharystii bez osobistego przystąpienia do stołu Pańskiego i przyjęcia Ciało Chrystusa. Jak to się dzieje, że chleb staje się ciałem? Jan Paweł II w swojej encyklice pisze:

«Tę przemianę trafnie i właściwie nazywa święty i katolicki Kościół przeistoczeniem». Rzeczywiście, Eucharystia jest misterium fidei, tajemnicą, która przerasta nasze myśli i może być przyjęta tylko w wierze […]. « Nie dostrzegaj – zachęca św. Cyryl Jerozolimski – w chlebie i winie prostych i naturalnych elementów, ponieważ Pan sam wyraźnie powiedział, że są Jego Ciałem i Jego Krwią: potwierdza to wiara choć zmysły sugerują ci coś innego».

Eucharystia jako pokarm duchowy jest czymś najcenniejszym co Kościół posiada, dlatego tak ważne jest pełne uczestnictwo w tym dziele zbawienia, poprzez przyjęcie Pana Jezusa Chrystusa do swojego serca jak i adoracja Go w Najświętszym Sakramencie. Podczas sakramentu Eucharystii sprawowanego na pamiątkę męki, śmierci i zmartwychwstania Naszego Zbawiciela, Jezus Chrystus staje się prawdziwie rzeczywisty – obecny w Chlebie Eucharystycznym. Nasz Pan ofiarowuje nam siebie jako pokarm, wraz z przyjęciem którego otrzymujemy też Ducha Świętego. Jan Paweł II pisze: „Gdy w Komunii św. przyjmujemy Ciało i Krew Chrystusa, przekazuje On nam także swego Ducha. Św. Efrem pisze: « Nazwał chleb swoim żyjącym Ciałem, napełnił go sobą samym i swoim Duchem. (...) A kto go z wiarą spożywa, spożywa Ogień i Ducha. (...) Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy, spożywajcie z tym Ducha Świętego. Prawdziwie bowiem to jest moje Ciało, i kto je spożywa, będzie żył na wieki »⁷Kościół prosi o ten Boski Dar, źródło każdego innego daru, w epiklezie eucharystycznej. Czytamy, na przykład, w Boskiej liturgii św. Jana Chryzostoma: « Ciebie wzywamy, Ciebie prosimy i błagamy: ześlij swojego Ducha Świętego na nas i na te dary [...], aby stały się dla tych, którzy w nich uczestniczyć będą, oczyszczeniem duszy, odpuszczeniem grzechów, komunią z Duchem Świętym ». A w Mszale Rzymskim celebrans modli się: « Spraw, abyśmy posileni Ciałem i Krwią Twojego Syna i napełnieni Duchem Świętym, stali się jednym ciałem i jedną duszą w Chrystusie ».W ten sposób, przez dar swojego Ciała i swojej Krwi, Chrystus pomnaża w nas dar swojego Ducha, wylanego już w Chrzcie św. i udzielonego jako « pieczęć » w sakramencie Bierzmowania”. 

Wynika z tego, że dzięki Eucharystii, wzmacniany jest w nas dar Ducha Świętego, otrzymujemy potrzebne nam łaski do trwania w wierze. Odcinając się od Komunii Świętej sami pozbywamy się możliwości czerpania z łask płynących z tego sakramentu, a tym samym oddalamy się od ostatecznego celu, jakim jest nasze zbawienie.

Blanka