Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

Nauczanie Kościoła na temat Eucharystii w oparciu o dokument – Posynodalna Adhortacja apostolska Sacramentum Caritatis Ojca Świętego Benedykta XVI

Powyższa adhortacja jest owocem XI Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów poświęconego Eucharystii. Dokument ten, czerpiąc z tradycji Kościoła oraz nauczania Soboru Watykańskiego II, ukazuje Eucharystię jako „sakrament miłości”, w którym objawia się pełnia miłości Boga do człowieka. Benedykt XVI zwraca uwagę na ścisły związek między Eucharystią a życiem Kościoła, podkreślając jej wymiar liturgiczny, eklezjalny oraz misyjny.  Już we wprowadzeniu Papież pisze:

Sakrament miłości, Najświętsza Eucharystia jest darem, jaki Jezus Chrystus czyni z samego siebie, objawiając nam nieskończoną miłość Boga wobec każdego człowieka. W tym przedziwnym sakramencie objawia się miłość największa, ta, która przynagla,  by "życie swoje oddać za przyjaciół swoich" (J 15, 13). Istotnie, Pan Jezus "do końca ich umiłował" (J 13, 1). Tymi słowami zapowiada Ewangelista Jego gest nieskończonej pokory: zanim umarł na krzyżu za nas, przepasawszy się prześcieradłem, umył uczniom nogi. Tak też, w sakramencie Eucharystii Jezus nadal miłuje nas "aż do końca", aż po dar ze swego ciała i swojej krwi.          

Papież Benedykt XVI powołując się na Katechizm Kościoła Katolickiego pisze, iż Eucharystia jest „streszczeniem i podsumowaniem całej naszej wiary”. Jezus Chrystus sam powiedział o sobie, że jest chlebem żywym, że zstąpił z nieba dla naszego zbawienia oraz, że osoby w pełni uczestniczące w Eucharystii osiągną życie wieczne (por. J 6, 51).

Papież podkreśla, że Eucharystia ma swoje źródło w paschalnym misterium Chrystusa, a jej sprawowanie jest nierozerwalnie związane z Jego ofiarą krzyżową, śmiercią i zmartwychwstaniem. W Eucharystii uobecnia się jedyna i doskonała ofiara Chrystusa, która stanowi fundament Nowego i Wiecznego Przymierza zawartego między Bogiem a ludzkością. Podczas ofiary paschalnej zostajemy uwolnieni od zła i śmierci. Sacramentum caritatis zwraca również uwagę na eklezjalny wymiar Eucharystii. Benedykt XVI wskazuje, że Kościół rodzi się z Eucharystii i nieustannie jest przez nią budowany. Uczestnictwo w tym sakramencie prowadzi wiernych do głębokiej Komunii z Chrystusem oraz między sobą, umacniając jedność wspólnoty Kościoła. Eucharystia stanowi zatem źródło życia duchowego oraz podstawę misji ewangelizacyjnej Kościoła w świecie.

Istotnym elementem nauczania Benedykta XVI jest podkreślenie związku między Eucharystią a życiem chrześcijańskim. Papież zaznacza, że autentyczne uczestnictwo w Eucharystii domaga się konsekwencji w codziennym życiu wiernych, wyrażających się w miłości, solidarności i trosce o drugiego człowieka. Eucharystia nie może być oddzielona od życia moralnego, gdyż sakrament ten zobowiązuje do dawania świadectwa wiary w świecie. Papież podkreśla, że przyjęcie sakramentu czy to przez osobę dorosłą, czy to przez dziecko jest ważnym i decydującym momentem dla całej rodziny. Dlatego Kościół (wszystkie wspólnoty kościelne) powinny wspierać taką rodzinę. Pomóc w kształtowaniu młodego człowieka i jego rodziców. Okres przygotowań do pierwszej Komunii Świętej, a w szczególności moment pierwszego przyjęcia Pana Jezusa do swojego serca często jest ogromnym przeżyciem duchowym dla dziecka, dlatego powinno się wykorzystać nadarzającą się okazję i sprawić, aby wykiełkowało w nim ziarenko ciekawości, zainteresowania, chęci poznania i wreszcie ziarenko miłości, aby wzmocnić wiarę młodego człowieka i jego najbliższych.

W posynodalnej adhortacji apostolskiej Sacramentum Caritatis Benedykt XVI poświęca istotne miejsce adoracji eucharystycznej, ukazując ją jako naturalne przedłużenie celebracji Mszy Świętej. Papież podkreśla, że adoracja Najświętszego Sakramentu wypływa bezpośrednio z wiary Kościoła w realną obecność Chrystusa w Eucharystii i prowadzi do pogłębienia osobistej relacji wiernych z Panem Jezusem obecnym w sakramencie ołtarza. Zaznacza również, że adoracja eucharystyczna nie jest praktyką dodatkową czy opcjonalną, lecz istotnym elementem życia eucharystycznego Kościoła. Wskazuje, że trwanie przed Chrystusem w ciszy i modlitwie pozwala wiernym głębiej zrozumieć tajemnicę Eucharystii oraz umacnia ich wiarę, nadzieję i miłość. Adoracja kształtuje postawę wdzięczności wobec Boga za dar zbawienia i jest to cenny czas nie do zastąpienia.

Ponadto niech nie zostanie pominięty cenny czas dziękczynienia po Komunii Świętej: poza wykonaniem stosownego śpiewu, pożytecznie będzie też trwanie w milczącym skupieniu. (SC, nr 50)

Szczególną troską Benedykt XVI otacza formację eucharystyczną dzieci. Choć adhortacja nie poświęca osobnego punktu wyłącznie dzieciom, papież wyraźnie zachęca do wprowadzania najmłodszych w praktykę adoracji Najświętszego Sakramentu. Podkreśla, że dzieci są zdolne do autentycznego spotkania z Chrystusem eucharystycznym, a odpowiednio prowadzona adoracja pomaga im rozwijać wrażliwość religijną oraz pogłębiać wiarę w realną obecność Jezusa w Eucharystii. Papież wskazuje, że adoracja eucharystyczna może odegrać istotną rolę w przygotowaniu dzieci do Pierwszej Komunii Świętej. Trwanie na modlitwie przed Najświętszym Sakramentem sprzyja kształtowaniu postawy szacunku, skupienia i miłości wobec Eucharystii, chroniąc ją przed spłyceniem jedynie do wymiaru zewnętrznego lub uroczystości rodzinnej.  Zachęca duszpasterzy i katechetów, aby poprzez adorację pomagali dzieciom odkrywać, że Eucharystia jest osobowym spotkaniem z żywym Chrystusem. Młodemu pokoleniu może być trudno klęczeć w skupieniu przed Najświętszym Sakramentem, gdyż w dobie smartfonów, internetu, mediów społecznościowych, z którymi są w stałym kontakcie, nie są przyzwyczajeni do ciszy, skupienia i spokoju. Dlatego my dorośli powinniśmy im pomóc i pokazać jak adorować Pana Jezusa. Cdn…

Blanka