Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

Eucharystia w nauczaniu Kościoła

Przez najbliższe tygodnie będziemy wspólnie zgłębiać nauczanie Kościoła o Sakramencie Eucharystii. Poszukamy odpowiedzi na pytania o Jej istotę oraz miejsce, jakie powinna zajmować w naszej codzienności. Zastanowimy się, czy Msza Święta to jedynie piękna tradycja odziedziczona po przodkach, czy też kryje w sobie znacznie głębszy sens. Odkryjemy również symbolikę samej liturgii – wyjaśnimy, dlaczego przebiega ona w określony sposób i jakie znaczenie ma jedność naszych wspólnych gestów.

Eucharystia zajmuje centralne miejsce w nauczaniu i życiu Kościoła, będąc najświętszym sakramentem, w którym uobecnia się ofiara Chrystusa oraz dokonuje się najpełniejsze zjednoczenie wiernych z Bogiem. Kościół, wierny poleceniu jakie wydał podczas  Ostatniej Wieczerzy Jezus Chrystus, od początku swojej historii nieustannie sprawuje Eucharystię i otacza ją szczególną troską doktrynalną oraz duszpasterską. Powinniśmy uświadomić sobie, że Sakrament Eucharystii nie jest wynalazkiem współczesności, nie jest czymś nowym – jest Czymś co przetrwało ponad dwa tysiące lat i mimo zmian pokoleń wciąż jest żywym Sakramentem. Bo Eucharystia jest nie tylko jednym z sakramentów, lecz «źródłem i szczytem całego życia chrześcijańskiego» (KL, nr 10), z którego wypływa cała działalność Kościoła i ku któremu ona zmierza.

Nauczanie Kościoła na temat Eucharystii w oparciu o Katechizm Kościoła Katolickiego

Istotnym źródłem doktryny eucharystycznej jest Katechizm Kościoła Katolickiego, który przedstawia wiarę Kościoła w realną obecność Chrystusa pod postaciami chleba i wina, ofiarny charakter Eucharystii oraz jej znaczenie dla życia duchowego wiernych.

Katechizm ukazuje Eucharystię jako pamiątkę Paschy Chrystusa, sakrament jedności Kościoła oraz zapowiedź uczty eschatologicznej (ostatecznego i radosnego zjednoczenia się z Bogiem w niebie). Jest podsumowaniem całej naszej wiary – tego, że Jezus Chrystus każdego dnia umiera z miłości do nas, abyśmy mogli w pełni uczestniczyć w uczcie niebieskiej. Uczestnicząc w Eucharystii powinniśmy zdawać sobie sprawę, że jest To dziękczynienie za dzieło zbawienia dokonane przez Jezusa Chrystusa, a w szczególności za Jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie.

   Katechizm Kościoła Katolickiego nazywa też sakrament Eucharystii Wieczerzą Pańską na pamiątkę Wieczerzy, którą spożywał Jezus Chrystus z apostołami w przeddzień swojej męki oraz Komunią, ponieważ przez sakrament Eucharystii jednoczymy się z Bogiem stając się jednym ciałem poprzez Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. Eucharystia jest nazywana największym i ostatecznym Przymierzem, ponieważ uobecnia Nowe i Wieczne Przymierze zawarte przez Boga z ludzkością w osobie Jezusa Chrystusa. Podczas Ostatniej Wieczerzy Chrystus wypowiedział słowa: „To jest kielich Krwi mojej, nowego i wiecznego Przymierza”, wskazując, że Jego ofiara krzyżowa stanowi wypełnienie i dopełnienie wszystkich wcześniejszych przymierzy starotestamentalnych.

Pan Bóg chce abyśmy na wzór uczniów Jezusa Chrystusa uczestniczyli w Wieczerzy Pańskiej. Przecież sam Mesjasz wypowiedział słowa „bierzcie i jedzcie to jest Ciało moje” oraz „czyńcie to na moją pamiątkę”. Słowa te są kierowane do każdego człowieka, co wskazuje na powszechność zbawienia, bo przez Eucharystię jednoczymy się z Bogiem. Od samego początku Apostołowie i ich następcy oraz cały Kościół byli wierni poleceniu Pana. Zbierali się w dniu zmartwychwstania Jezusa Chrystusa (w niedzielę) łamiąc chleb i spożywając go na pamiątkę Jego życia, śmierci i zmartwychwstania. Do dziś celebrujemy Eucharystię, głosząc Misterium Paschalne, czyli zbawcze przejście Jezusa Chrystusa ze śmierci do życia, co stanowi fundament chrześcijańskiej nadziei na zmartwychwstanie. Eucharystia jest nie tylko pamiątką Misterium Paschalnego, ale przede wszystkim rzeczywistym uobecnieniem Jezusa Chrystusa.

„Zgromadzenie się wszystkich uczestników. Chrześcijanie przychodzą na to samo miejsce, by uczestniczyć w zgromadzeniu eucharystycznym. Na czele zgromadzenia stoi Chrystus, główny celebrans Eucharystii. Jest On Arcykapłanem Nowego Przymierza. To On niewidzialnie przewodniczy całej celebracji eucharystycznej. Biskup lub prezbiter reprezentuje Chrystusa, działając w osobie Chrystusa – Głowy (in persona Christi Capitis) przewodniczy zgromadzeniu, zabiera głos po czytaniach, przyjmuje dary ofiarne i odmawia Modlitwę eucharystyczną…” (KKK 1348, s. 331)