Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

DROGA SIOSTRY URSZULI KU ŚWIĘTOŚCI

Urszula Napierska urodziła się 16 lutego 1932 r. we wsi Górale, w powiecie brodnickim, diecezji toruńskiej będąc jedenastym z dwunastu dzieci Jana i Julianny. 21 lutego – w pięć dni po narodzinach – została ochrzczona. Rodzina Urszuli była głęboko wierząca i praktykująca.

Spokojne życie rodziny Urszuli skończyło się z chwilą wybuchu II Wojny Światowej: bracia zostali wywiezieni do Niemiec; siostry wcześnie powychodziły za mąż; ojca wywieziono na Sybir. Urszula pozostała sama z chorą matką, która zmarła 24 września 1954 r. Od tego momentu Urszula została sama.

Urszula zamieszkiwała w różnych rozpadliskach, opuszczonych domach, a nawet w lesie. W młodym wieku doznała choroby próchnicy kości. Z tego powodu około pięciu lat przebywała w szpitalach. Wówczas Urszula miała wycinane kości przechodząc 24 operacje. To spowodowało, że do końca życia została inwalidką.

Pan Bóg już w latach młodzieńczych obdarzył Urszulę szczególnymi łaskami: miała dar widzenia i przenikania oraz dar czytania w duszach ludzkich, a szczególnym posłannictwem była misja nawracania błądzących kapłanów i osób zakonnych. Ponadto w szpitalu pisała pamiętnik duchowy Bóg i nic ponad Boga.

W 1955 r. Urszula została przyjęta jako uczennica do Zgromadzenia Sióstr Pasterek w Jabłonowie Pomorskim. Następnie chciała, ale nie mogła być przyjęta do nowicjatu tego Zgromadzenia. W tym czasie Urszula otrzymała łaskę stygmatów, które pojawiały się zwłaszcza w pierwsze piątki miesiąca.

W 1964 r. Urszula wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji w Bydgoszczy, gdzie otrzymała imię zakonne Siostry Judyty od Miłości Bożej. W marcu 1968 r. przed uroczystą profesją musiała odejść z klauzury z powodów zdrowotnych.

Znów zaczęło się tułacze i bezdomne życie Urszuli. Pod koniec 1968 r. Urszula przyjechała do Gdańska, a w 1972 r. została zakrystianką przy parafii pw. Matki Bożej Bolesnej w Gdańsku. W 1983 r., dzięki pomocy dobrych ludzi, nabyła mieszkanie w „falowcu” w Gdańsku Nowym Porcie.

Urszula była całkowicie oddana Panu Bogu, pracy dla Kościoła oraz pomocy ubogim i potrzebującym. Była pełna pogody ducha. Nigdy nie brakło na jej twarzy charakterystycznego uśmiechu. Nigdy na nic się nie żaliła i nie narzekała, pomimo wielkiego cierpienia, którym była dotknięta od młodzieńczych lat.

W 1998 r. Urszula została przyjęta do Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej, gdzie najpierw odbyła skrócony postulat, a następnie roczny nowicjat. W dniu 8 grudnia 1999 r. złożyła pierwsze śluby zakonne. W niedługim czasie konieczne było przeprowadzenie bardzo niebezpiecznej operacji. W tych okolicznościach 3 lutego 2000 r. złożyła warunkowo śluby wieczyste.

Odeszła bardzo cicho 3 listopada 2001 r. Pogrzeb odbył się 8 listopada w parafii pw. św. Jadwigi Śląskiej w Gdańsku Nowym Porcie. Siostra Urszula została pochowana w grobowcu Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej. Po dziś dzień jej grób nawiedza wiele osób, które przychodzą do niej ze swymi problemami, tak jak było za życia.

ks. Łukasz Szymanowski

Modlitwa za wstawiennictwem Sługi Bożej Siostry Urszuli

Wszechmogący i miłosierny Boże, Ty wybrałeś Siostrę Urszulę, aby dążyła do Ciebie drogą krzyża. Dzięki Twej łasce wypełniała ona w duchu ewangelicznej prostoty i radości misję modlitwy i cierpienia za potrzebujących, a zwłaszcza za kapłanów. Udziel nam przez jej wstawiennictwo łaski ....., o którą pokornie prosimy. Maryjo, Matko Niepokalana, Przyczyń się za nami w tej prośbie, Którą zanosimy do Boga przez Siostrę Urszulę, Twoją umiłowaną córkę. Amen.