XXX  NIEDZIELA  ZWYKŁA

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

POWOŁANI DO ŚWIĘTOŚCI

       Groby, cmentarze, znicze, kwiaty, pamięć o tych, których nie ma wśród nas. To chyba główne tematy, które zajmują nas w ostatnich dniach października. Niejedna łza zakręci się w oku na wspomnienie bliskich zmarłych naszemu sercu. Jednak czy smutek to uczucie, które powinno nam towarzyszyć właśnie w tym czasie? Czy Chrystus nie przyszedł po to by dać nam radość, pokój, miłość i nadzieję? 

Miesiąc listopad bez wątpienia kojarzy się nam z modlitwą za zmarłych, bo za zmarłych powinniśmy, a nawet mamy obowiązek się modlić. Jednak Kościół co innego akcentuje w tych dniach. Zauważmy chociażby taki szczegół: 1 listopada obchodzimy uroczystość - święto najwyższej rangi w Kościele – Uroczystość Wszystkich Świętych, natomiast 2 listopada jedynie wspomnienie obowiązkowe – Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych. Już ten z pozoru niewielki szczegół mówi nam jasno o celu każdego ludzkiego życia.

Podstawowym powołaniem każdego człowieka, bez względu na to jaką drogę wybrał, jest świętość. Świętość, czyli wieczne szczęście, które każdy z nas może i powinien osiągnąć. Rzecz jasna, że nie osiągniemy tego o własnych siłach, lecz z pomocą łaski Bożej.  Świętość jest darem i wyborem każdego człowieka.  Bo drogę do nieba otworzył, dla każdego człowieka Chrystus, przez swoją śmierć i zmartwychwstanie.  Chrześcijanie od samego początku wielką czcią i pamięcią otaczali świętych. Na początku męczenników, czyli tych, którzy własną krwią zaświadczyli o swojej wierze w Jezusa Chrystusa. Pamiętano o dacie ich śmierci, czyli narodzin dla nieba. Na ich grobach sprawowano w tym czasie Msze Święte oraz czytano wspomnienia opisujące ich męczeńską śmierć. Warto zwrócić uwagę na fakt, iż sporządzano listy męczenników z danej miejscowości lub obszaru. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa do list świętych wpisywano jedynie męczenników. W miarę, gdy liczba świętych rosła postanowiono poświęcić jeden dzień w roku, na ich wspomnienie. I tak już w IV w. w Antiochii wspominano wszystkich bezimiennych świętych męczenników. To wspomnienie przypadało w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Szybko jednak, bo już w 397 roku do listy świętych zaczęto dopisywać nie tylko męczenników. Jako pierwszego uznano biskupa Marcina z Tours – świętego wyznawcę, nie będącego męczennikiem. W roku 835 uroczystość Wszystkich Świętych została przeniesiona na 1 listopada. Prawdopodobnie odbyło się to ze względów praktycznych, gdyż wiosną nie było możliwe wyżywić tak wielkiej ilości pielgrzymów napływających zewsząd do wiecznego miasta – Rzymu.

o. Adam M. Dunst OFM Con.