Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

WYZNANIE WIARY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ

TRZECIEGO DNIA ZMARTWYCHWSTAŁ

„Chrystus zmartwychwstał, Przez śmierć swoją zwyciężył śmierć, Dał życie umarłym”
Liturgia bizantyjska, Troparion Wielkiej Nocy

Zmartwychwstanie Chrystusa jest prawdą naszej wiary w Chrystusa. Misterium (tajemnica) Zmartwychwstania Chrystusa jest wydarzeniem rzeczywistym, które posiadało potwierdzone historyczne znaki, zgodnie ze świadectwem Nowego Testamentu. Już około 56 r. Paweł pisze do Koryntian: „Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł – zgodnie z Pismem – za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z pismem; i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu” (1 Kor 15, 3-4)

„Dlaczego szukacie żywego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał” (Łk 24, 5-6)

Pierwszym elementem w ramach wydarzeń paschalnych jest pusty grób, który stanowił dla wszystkich istotny znak. Nie jest to sam w sobie bezpośredni dowód. Nieobecność ciała Chrystusa w grobie można by wytłumaczyć inaczej – por. J 20,13; Mt 28, 11-15), ale jego, odkrycie przez uczniów było pierwszym krokiem w kierunku rozpoznania faktu zmartwychwstania Chrystusa. Tak było w przypadku pobożnych kobiet (por. Łk 24,3.22-23), potem Piotra (por. Łk 24,12), w końcu „ucznia, którego Jezus miłował” i który „ujrzał i uwierzył” (J 20,8).

Widziałam Pana … (J 20,18)

Pierwszymi zwiastunami Zmartwychwstania Chrystusa były niewiasty, które pierwsze spotkały Zmartwychwstałego. Następnie Jezus ukazał się Piotrowi, a potem Dwunastu (por. 1 Kor l5,5). Św. Paweł stwierdza też, że Zmartwychwstały „zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie” (1 Kor 15,6)

Wiara pierwszej wspólnoty wierzących opiera się więc na świadectwie konkretnych ludzi, znanych chrześcijanom i w większości żyjących pośród nich. „Wobec tych świadectw, nie można interpretować Zmartwychwstania Chrystusa poza porządkiem fizycznym i nie uznawać go za fakt historyczny... Ewangelie są dalekie od pokazania nam wspólnoty opanowanej jakąś mistyczną egzaltacją; przeciwnie, pokazują uczniów zasmuconych («zatrzymali się smutni»; Łk 24, 17) i przerażonych (por J 20, 19). Dlatego nie uwierzyli oni pobożnym kobietom wracającym od grobu i «słowa te wydały im się czczą gadaniną» (Łk 24, 11). Gdy Jezus ukazuje się Jedenastu w wieczór Paschy, «wyrzuca im brak wiary i upór, że nie uwierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego» (Mk 16, 14)” KKK 643.

Uczniowie wątpią nawet stojąc w obliczu samego Jezusa Zmartwychwstałego, tak bardzo wydaje się im to niemożliwe (por. Łk 24,38; Łk 24,39), Ich wiara w Zmartwychwstanie zrodziła się – pod działaniem łaski Bożej – z bezpośredniego doświadczenia rzeczywistości Jezusa Zmartwychwstałego.

Zmartwychwstanie Chrystusa nie było powrotem do życia ziemskiego, tak jak to miało miejsce w przypadku wskrzeszeń, których dokonał Pan Jezus przed Paschą: córki Jaira, młodzieńca z Naim, Łazarza. Te osoby wskrzeszone mocą Jezusa powróciły do „zwyczajnego” życia ziemskiego, kończącego się śmiercią. „Jezus Chrystus natomiast w swoim zmartwychwstałym ciele przechodzi ze stanu śmierci do innego życia poza czasem i przestrzenią. Ciało Jezusa zostaje w Zmartwychwstaniu napełnione mocą Ducha Świętego; uczestniczy On w Boskim życiu w stanie chwały, tak, że św. Paweł może powiedzieć o Chrystusie, że jest «człowiekiem niebieskim» (por. 1 Kor 15, 35-50)” (KKK 646)

Bardzo ważnym aspektem Zmartwychwstania jest jego sens i zbawcze działanie w naszym życiu.

„Jeśli Jezus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także nasza wiara” (1 Kor 15, 14).

Zmartwychwstanie stanowi przede wszystkim potwierdzenie tego wszystkiego, co sam Jezus czynił i nauczał. Jest także wypełnieniem obietnic Starego Testamentu (por. Łk 24, 26-27.44-48) i obietnic samego Jezusa w czasie Jego życia ziemskiego (por. Mt 28, 6).

Zmartwychwstanie potwierdza prawdę o Boskości Jezusa: „Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że JA JESTEM” (J 8, 28).

Misterium Paschalne ma dwa aspekty: przez swoją śmierć Chrystus wyzwala nas od grzechu; przez swoje Zmartwychwstanie otwiera nam dostęp do nowego życia” (KKK 654). Polega ono na zwycięstwie nad śmiercią i na nowym uczestnictwie w łasce. Jest zasadą i źródłem naszego przyszłego zmartwychwstania: „Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli … I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni” (1 Kor 15, 20-22).

(na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)