WNIEBOWSTĄPIENIE  PAŃSKIE - VII Niedziela Wielkanocna

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

Wniebowstąpienie to dzień wielkiej radości dla Kościoła. Jezus Chrystus powrócił do swojego Ojca wraz z naturą ludzką, w którą przyoblekł się dla naszego zbawienia, kiedy zstąpił z nieba i za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem.

Jeśli odkryjemy Chrystusa w swoim życiu, jeśli odkryjemy Chrystusa w sobie, pójdziemy przez świat zawsze ze szczęściem w sercu i wypisanym na twarzy. Bowiem w życiu każdego z nas chodzi o to, aby żyć w Chrystusie i  Chrystusem, odkrywać Go w swoim sercu każdego dnia na nowo, bo On jest w każdym ludzkim sercu i czeka. Nie odnajdzie Go ten, kto żyje niepowodzeniami bliźnich lecz ten, kto prawdziwie troszczy się o dobro drugiego człowieka.

Tym, co przesłania nam Chrystusa, jest nasz grzech, nasze zniewolenie, nasze nałogi, nasza pycha, egoizm, brak miłości. Jeśli będziemy umieć odsunąć to wszystko, co przysłania nam Chrystusa, z pewnością odkryjemy Go w swoim sercu. I tym samym zapanuje w naszym życiu szczęście. Mimo naszych chwilowych niepowodzeń będziemy nadal szczęśliwi. A szczęście będzie się brało z siły i wsparcia, jakie otrzymamy od Pana Jezusa. Ludzie, którzy prawdziwie odnaleźli Chrystusa wciąż się uśmiechają, bo odnaleźli spokój.

Jeśli przestaniemy żyć cudzymi sprawami, jeśli będziemy potrafili zatrzymać się w biegu dnia, jeśli będziemy potrafili każdego dnia stanąć przed Bogiem, odnajdziemy radość życia. Jezus Chrystus jest bardzo blisko. Jest obecny wśród nas w Eucharystii, sakramentach, w swoim słowie i w każdym z nas. Jeśli świadomie oddamy mu siebie, On pomoże nam uczynić z naszego serca niebo, pomoże nam odsunąć to wszystko, co je jeszcze zakrywa i pomoże nam odkryć prawdziwe spokój.

Jak często zapominamy o tym, jak wiele w swoim życiu otrzymaliśmy i otrzymujemy od Pana Boga. Dzisiejsza Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego przypomina nam również o tym. Bóg dał nam swego umiłowanego, jedynego Syna, który umarł za nas i zmartwychwstał, abyśmy my mogli żyć, żyć wiecznie. Pan Jezus wniebowstąpił, tzn. powrócił do Ojca, ale jest nadal obecny, jest z nami. W Chrystusie Ojciec dał nam siebie, swoją miłość, dał nam swoje serce. Bóg dał nam nie tylko siebie, ale dał nam też drugiego człowieka. Nie po to byśmy się niszczyli obmową, plotkami czy zło życzeniem i zazdrością, ale po to byśmy się wspierali, abyśmy nie byli sami. Dał nam Też wolną wolę, więc to od nas tylko zależy co zrobimy z otrzymanymi od Niego darami, zarówno z tym, co niesie nam sam Bóg, jak i z tym, co niesie nam przez drugiego człowieka.

Łucja