V Niedziela Wielkanocna

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

„Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony” (J 13, 31).  

Syn Człowieczy jest uwielbiony poprzez swoją gotowość do posłuszeństwa Bogu aż do śmierci. Uwielbienie Pana Jezusa objawia się poprzez jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Aby więc dojść do chwały należy się spalać dla dobra innych, aby w ten sposób przybliżać ich do Boga. W słowniku Pana Jezusa nie było miejsca dla słowa „Ja”. Zawsze poprzez swoje słowo i czyny wskazywał na Boga Ojca, na Jego miłość, wielkość i łaskawość.

 Czasami coś, co z pozoru wydaje się być czymś dobrym, wcale nie musi takie być, zwłaszcza jeśli robimy to na własną chwałę, pod przykrywką czynienia tego dla Pana Boga. Boga nie oszukamy. Jeśli dajemy Panu Jezusowi minimum, które nie stwarza nam problemu i sprawia, że nie musimy rezygnować z siebie samych dla Niego i bliźnich, to wówczas jest to zwykły egoizm. Egoizmem jest też, nie branie pod uwagę rozeznania wynikającego z potrzeby rodziny, wspólnoty lub parafii lecz dążenie do spełniania swoich pragnień, może niezaspokojonych ambicji. To potrzeba Wspólnoty powinna być dla nas priorytetem. Mając za wzór Chrystusa powinniśmy odłożyć swoje ,, ja chcę’’, „ja lubię” i wsłuchać się w głos Miłości. Syn Boży wyraźnie to podkreśla słowami: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem” (por. J 13, 34). Jego miłość polegała na oddaniu całego siebie dla człowieka, na odrzuceniu własnego „Ja”, dla dobra Kościoła. W całym Nowym Testamencie nie znajdziemy fragmentu, gdzie Pan Jezus skupia się na swoich potrzebach, na swojej osobie, gdzie wystawia się na uwielbienie Jego osoby i czynów. Chrystus nie czynił tego co chciał, ale to co oczekiwał od niego Ojciec – Bóg. A my często mówimy, że czynimy dobro, ale nie patrzymy na potrzeby wspólnoty, chyba że pokrywa się to z naszym „Ja chcę’.

Ewangelista Jan do określenia słowa „miłować” używa greckiego słowa agapao, które oznacza miłość zdolną oddać życie za ukochaną osobę – najwyższy stopień miłości. Pan Jezus z pewnością nie mówi o miłości romantycznej, ani  egoistycznej, nastawionej na własne potrzeby, lecz o „miłości ofiarnej”. Powinniśmy się spalać nie dla siebie lecz dla innych – w ilości i w miejscu, gdzie zachodzi taka potrzeba, i nie w tym w czym my chcemy i nie w minimum byleby utrzymać komfort życia. Wszystko co czynimy czyńmy dla Boga, a nie dla własnej satysfakcji, sławy i chwały.

Opracował: ks. Piotr