III  NIEDZIELA  WIELKIEGO  POSTU

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

Czym  jest wiara i jak ją przekazywać.

Trudno uwierzyć ale, gdy wejdziemy w głąb chrześcijaństwa zauważymy, że od jego początków my chrześcijanie borykamy się z problemem jakim jest nauczanie naszej wiary oraz przekazywanie jej kolejnym pokoleniom.

Wielu wielkich ludzi zastanawia się co zrobić, aby nie dopuścić do kryzysu wiary. A my rodzice zastanawiamy się, jak postępować, jak przekazywać wiarę naszym dzieciom, aby była prawdziwa, żywa i doprowadziła ich do wiekuistego przeznaczenia jakim jest życie wieczne.

Wiara to dar. I tak jak o każdy dar i o ten należy troszczyć się, i go pielęgnować.  Wiara to pewność, że coś istnieje mimo, że tego nie widzimy lub zaufanie w czyjąś obietnicę, słowa. Wiara chrześcijan opiera się na pewności, że Bóg naprawdę istnieje i działa w świecie, nawet jeśli Go nie widzimy. Wiara to również świadomość istnienia Trójcy Świętej.

Papież św. Paweł VI w swoim przemówieniu podczas audiencji generalnej w dniu 19.04.1967 powiedział:

 „Wiara, właściwie mówiąc, jest odpowiedzią w dialogu z Panem Bogiem, odpowiedzią na jego słowo, na jego objawienie. Jest to owo "tak", pozwalające myśli Bożej wejść do naszej myśli (…) Powiemy więc, że wiara jest jakimś uzdolnieniem duszy, wartość swą otrzymuje z pewnego tajemniczego, nadprzyrodzonego działania Ducha Świętego, z łaski wlanej nam normalnie przez chrzest”.

Z powyższego fragmentu wynika, że dar wiary otrzymuje każdy z nas na Chrzcie Świętym, co czyni nas zdolnymi do przyjęcia prawd „objawionych przez słowo Boże, jako prawd odpowiadających rzeczywistości” (Paweł VI). Wiara, więc opiera się na zaufaniu, jakim obdarzamy Pana Boga. Dzięki wierze człowiek wierzący wkracza na ścieżkę swojego zbawienia.

Powinniśmy starać się poznawać, przybliżać i wyjaśniać prawdę płynącą z listu napisanego do nas przez samego Pana Boga. I głosić prawdę każdemu człowiekowi, już od najwcześniejszych lat jego życia i dbać o prawidłowy jego rozwój w wierze. Powinniśmy przy tym troszczyć się o jedność Kościoła. Możemy to czynić na różne sposoby, poprzez: poznawanie i głoszenie Słowa Bożego, dialog z drugim człowiekiem, konsekwentność w postępowaniu i świadectwo życia zgodne z nauką Kościoła. A tym samym nie zapominajmy o mocy i działaniu Ducha Świętego. Bądźmy narzędziem w Jego ręku, nie przejmujmy sterów i pozwólmy Jemu działać. Nie mówmy „bo ja chcę”, „bo ja uważam”, „bo ja myślę” – abyśmy wiarę przekazywali, a nie zniechęcali przez narzucanie swojego zdania, toku myślenia i postępowania.

Blanka