Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

cd. Dojrzałość religijna”

Dojrzałość religijną człowieka widać w jego działaniu, ale wyraża się też w postrzeganiu przez niego wizerunku Pana Boga. Taki obraz każdy z nas tworzy sam  w swoim umyśle. Czym bardziej obraz Stwórcy pozbawiony jest cech ludzkich tym bardziej jesteśmy dojrzali religijnie (obraz obciążony ludzkimi cechami, karykaturalny, stworzony często na podobieństwo naszych rodziców, świadczy o braku dojrzałości religijnej).

Oprócz naszego działania religijnego i sposobu postrzegania Pana Boga na dojrzałość religijną wpływa również zdolność różnicowania aspektów swojej wiary i odróżniania tego co ważne od tego co ma jedynie charakter drugorzędny. Trudno mówić o dojrzałości religijnej u kogoś, kto nie nabył tej zdolności (bo coś co ma uboczny charakter nie może być stawiane ponad lub na równi z elementami istotnymi religijnie).

Według autora artykułu o dojrzałości religijnej świadczy również stopień umiejętności rozwiązywania własnych kryzysów religijnych. Umiejętność radzenia sobie z tego typu problemami, zwątpieniami oraz zdolność poukładania sobie na nowo pomieszaną hierarchię wartości, zazwyczaj pogłębia religijność. Prowadzi to do bardziej dojrzałej religijności i łatwiejszego rozwiązywania problemów osobowościowych i religijnych. Ta umiejętność jest bardzo ważną cechą dojrzałości religijnej. Myślę, że bez niej łatwo moglibyśmy zwątpić w Bożą miłość, a nawet odejść od Pana Boga. Cdn.

Opracowanie: Blanka - na podstawie artykułu Stanisława Tokarskiego