III Niedziela Zwykła     

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i młodzież

„Dojrzałość religijna”

Dojrzałość religijna odzwierciedla nasz stosunek do Pana Boga, oznacza też poziom rozwoju danej jednostki w kierunku przyjętych przez daną religię standardów.

Badaniem religijności człowieka zajmuje się zarówno psychologia religii, która zajmuje się, życiem psychicznym człowieka, jak i teologia religii, która bada religijność w świetle objawienia oraz filozofia religii dociekająca jaką rolę religia odgrywa w życiu człowieka i ludzkiej kulturze.

Według autora artykułu, teologowie uważają, że człowiek z natury otwarty jest na Pana Boga, którego moc ujawnia się niekiedy poprzez słabość i cierpienie, a Jego osoba uobecnia się w biblijnym objawieniu. Człowiek dojrzały religijnie powinien mieć świadomość swojej zależności od Stwórcy i o Jego wpływie na życie ludzkie oraz postrzegać Boga jako cel swojego istnienia.

W dojrzałości religijnej istotne znaczenie ma poprawne przekazywanie prawd wiary i moralności. Może tego dokonać jedynie osoba o głębokiej i autentycznej wierze. Osoba taka musi ciągle troszczyć się o rozwój własnej wiary i pogłębiać prawdę o objawieniu Bożym. Musi też zatroszczyć się o odpowiednie formy przekazu i być żywym świadectwem wiary. U osób o dojrzałej religijności celem ich poszukiwania są wartości religijne. Wyzwala to w nich energię do działania i całkowitego zaangażowania. Taka religijność zdolna jest do kształtowania całego naszego życia. Stanisław Tokarski powołuje się w swoim artykule na Allporta, który uważa, że dojrzałość osobowościowa, a tym bardziej religijna  nie zależy od naszego wieku. Osoba u schyłku życia wcale nie musi być dojrzalsza religijnie od osoby w średnim, czy też młodym wieku. Cdn. 

       Opracowanie: Blanka - na podstawie artykułu Stanisława Tokarskiego