I  Niedziela  Adwentu     

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Święty czas oczekiwania

Świat kreuje Adwent jako czas przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia, poprzez czynności związane głównie z organizacją świąt. Nasze miasta zasypane są kolorowymi światłami i pięknymi melodiami. Jednak Adwent to przede wszystkim czas oczekiwania na powtórne przyjście Mesjasza w dniu ostatecznym. I dlatego nasza uwaga powinna się skupić nie na przygotowaniu domów, lecz naszych serc, przypomnieniu sobie dokąd zmierzamy i jaki jest nasz cel ostateczny.

Tak jak narodziny Pana Jezusa zapowiadała Gwiazda Betlejemska, tak też Jego drugie przyjście będzie zapowiedziane przez niezwykłe zjawiska na niebie. Dla Nas – uczniów Pana Jezusa nie powinien być to dzień lęku, lecz ufności. Jednak, aby mieć taką postawę w dniu ostatecznym, potrzebujemy przygotowania wewnętrznego, a może i przemiany życia. Dlatego w Adwencie powinniśmy wcielić w życie zalecenie samego Chrystusa: Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe […] Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym (Łk 21, 34-36).

Nie ignorujmy więc napomnienia samego Pana Jezusa i ze szczerością pozwólmy Mu dotknąć naszych serc. Jeśli wykorzystamy ten czas Adwentu, aby jeszcze bardziej zbliżyć się do Niego, jeśli Adwent stanie się dla nas czasem jeszcze głębszego poznania Jezusa Chrystusa, wówczas myśl o Jego powrocie na końcu czasów nie będzie budzić w nas lęku. Otwórzmy więc prawdziwie serca na drugiego człowieka i spędzajmy jak najwięcej czasu przed Bożym Obliczem, słuchając jego słów i wprowadzając je w życie – temu mogą posłużyć choćby rozpoczynające się RORATY.

Blanka