XVI Niedziela  Zwykła   

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Zaufaj Jego Miłości – prawo do życia

Chiara po raz trzeci zaszła w ciążę. Synek rozwijał się prawidłowo. Rodzice byli bardzo szczęśliwi. Ale Pan Bóg znowu ich doświadczył – tym razem choroba zaatakowała mamę – złośliwy nowotwór języka. Chiara poddała się operacji, ale na dalsze leczenie nie wyraziła zgody, by synek miał szansę na prawidłowy rozwój.

Francesko urodził się 30 maja 2011 roku. Trzy dni później młoda matka rozpoczęła chemioterapię i radioterapie. Za późno. Komórki nowotworowe były rozsiane po całym organizmie. Nie było już dla niej ratunku.

Agonia rozpoczęła się wieczorem 12 czerwca 2012 r. O godzinie pierwszej w nocy ojciec Vito odprawił Mszę Świętą przy łóżku Chiary, w której uczestniczyła cała rodzina. Wspomina on, że nigdy wcześniej ani późnej nie uczestniczył w pogrzebie tak pełnym radości i nadziei. Włoskie gazety pisały, że przypominał wesele. Ponad 100 księży w białych szatach odprawiało Eucharystię. Synek Francesko biegał między ławkami, a mąż odczytał list – testament zmarłej skierowany do jej synka: „Francesko, Pan Bóg od zawsze chciał, żebyś żył, i On sam wskaże ci drogę, jeśli otworzysz przed nim swoje serce. Zaufaj mu bo naprawdę warto. Chiara, twoja mama”. Chiara prosiła przed śmiercią, aby nikt nie przynosił kwiatów, za to każdy z uczestników pogrzebu otrzymał kwiatka w doniczce jako symbol życia.

Kogo z nas było by stać, na tak ogromne poświęcenie – tylko tych, którzy naprawdę poznali Pana Boga i prawdziwie Go pokochali. Dla których Stwórca jest prawdziwym Ojcem, którego darzą bezgranicznym zaufaniem (pomimo strachu i lęku). Chiara przyjęła od Pana Boga pierwsze życie wiedząc, że po narodzinach synek odejdzie do Ojca; drugie życie wiedząc, że będzie niepełnosprawne, ale synek odszedł po narodzinach; trzecie życie wiedząc, że jej życie jest bardzo mocno zagrożone.

„Chiara Corbella Petrillo to święta z sąsiedztwa, która uczy Bożej logiki, tak bardzo potrzebnej w naszym świecie, gdzie aborcję próbuje się uczynić prawem człowieka i wyśmiewa tych, którzy przyjmują życie, które jest niedoskonałe.” A przecież aborcja, jakkolwiek byśmy jej nie nazywali i jakkolwiek byśmy jej nie tłumaczyli, to i tak pozostanie morderstwem bezbronnych, nienarodzonych dzieci. Pozostanie zniszczeniem życia, które podarował swojemu stworzeniu (konkretnemu dziecku) sam PAN BÓG.

Blanka w oparciu o artykuł z Gościa Niedzielnego

 „Całkiem zwyczajna Włoszka”