NIEDZIELA  Chrztu  Pańskiego  

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Słowo Boże w naszym życiu

Rok liturgiczny Kościoła Świętego zaprasza nas do współuczestnictwa we wszystkich jego wydarzeniach, których jest bardzo wiele, a każde z nich ubogaca nas słowem Boga. Rozważanie słowa Bożego to nie zwykłe czytanie, ale refleksja nad tym, co to słowo mówi do nas i jak je wcielać w życie w konkretnej sytuacji. Bóg przemawia do nas nie tylko przez słowa Pisma Świętego i  nauczanie kapłanów, ale też przez słowa i czyny drugiego człowieka, a nawet przez wydarzenia życiowe. Ważne jest to, żeby to słowo usłyszeć i rozeznać, aby potem na nie odpowiedzieć Bogu w postaci słowa lub konkretnego działania.  Nasza odpowiedź jest bardzo ważna, ponieważ relacja miłości z Bogiem opiera się na dialogu, współdziałaniu, a nie na monologu. Dlatego warto zastanowić się, czy potrafimy dostrzec, co Bóg mówi do nas i w jaki sposób oraz czy umiemy słuchać słowa, rozważać je i wcielać w życie.

W prologu Listu do Hebrajczyków Autor pisze: Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Słowo Boga do człowieka w postaci tajemnicy Wcielenia przyniosło nam drogę do zbawienia. On wypowiedział Słowo i teraz od nas zależy, co z tym Słowem zrobimy, czyli czy przyjmiemy Syna Bożego jako naszego jedynego Pana i Zbawcę.

Tu z pomocą przychodzą nam Mędrcy ze Wschodu. Nie jest ważne tutaj, kim oni byli i jak wielu. Nie jest też ważne, czym była owa gwiazda, która ich prowadziła do celu. Najważniejsze jest to, że zdecydowali się przebyć bardzo długą drogę, być może nawet 1500 kilometrów po to, żeby zobaczyć nowo narodzonego Króla i oddać mu pokłon. Nie byli to ludzie wierzący w jednego Boga, mogli być poganami, którzy kierując się ówczesną wiedzą odkryli, że gdzieś daleko narodził się ktoś ważny, bo zaobserwowali jego gwiazdę na wschodzie i to wystarczyło, że tam właśnie się skierowali. Ale gwiazda nie zaprowadziła ich wprost do Betlejem, tylko do Jerozolimy. Być może kierowali się zdrowym rozsądkiem, który im podpowiedział, że króla należy szukać w pałacu, a może myśleli, że trzeba go szukać tam, gdzie jest władza religijna kraju, czyli w Jerozolimie. Dopiero tam otrzymali wskazówkę, gdzie szukać Króla. I tu z pomocą przyszło im słowo Boże z księgi Micheasza przekazane przez Heroda, który zasięgnął opinii uczonych w Piśmie: A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! Z ciebie wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności (Mi 5,1). Mędrcy skierowali się tam, czyli posłuchali słowa Bożego, po czym otrzymali potwierdzenie w postaci ujrzenia gwiazdy ponownie i zatrzymania się jej w miejscu, gdzie narodził się Mesjasz. Tak właśnie działa słowo Boże. Ono nie tylko zawiera treść, ale również moc, żeby tę treść przyjąć i wcielić w czyn, czyli wejść w dialog z Bogiem. Teraz kolej na nas. Warto wsłuchać się w treści niedzielnych, a nawet codziennych czytań, czyli uczestniczyć w wydarzeniach roku liturgicznego. Każde z tych wydarzeń jest bogate w dar słowa Boga. Dzisiaj, kiedy obchodzimy Święto Chrztu Pańskiego dobrze jest zatrzymać się na chwilę i rozważyć, czym to wydarzenie jest w życiu każdego z nas. W dzisiejszej Ewangelii słyszymy głos samego Boga zaraz po przyjęciu chrztu przez Pana Jezusa: Ty jesteś moim Synem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie. Jaki wspaniały dialog Ojciec prowadzi ze swoim Synem! Jest to rzeczywiście dialog, bo powyższe słowa są odpowiedzią Ojca na przyjęcie chrztu przez Syna z rąk Jana. Tutaj Ojciec publicznie przyznaje, kim dla Niego jest Jezus i jaka relacja ich łączy. Jest to wspaniałe wyznanie. Pamiętajmy, że my też możemy być odbiorcami takiego wyznania, ponieważ, jeśli przyjęliśmy Słowo, jesteśmy dziećmi Bożymi.

Pamiętajmy, że Kościół zaprasza nas nieustannie do współuczestnictwa we wszystkich wydarzeniach tego roku liturgicznego, które mogą być dla nas wspaniałą przygodą na drodze do Królestwa Bożego.

Maria