Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

WYZNANIE WIARY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ

2. Wierzę w Boga

„Wierni składają przede wszystkim wyznanie wiary w Boga” Katechizm Rzymski, 1,2,2.

„Wierzę w Boga” jest pierwszym stwierdzeniem wyznania wiary. Całe Credo mówi o Bogu, a jeśli mówi również o człowieku i o świecie, to czyni to w odniesieniu do Boga.

Wyznanie wiary Nicejsko-konstantynopolitańskie zaczyna się słowami: „Wierzę w jednego Boga”. Jest ono wyznaniem jedyności Boga. „Wiara chrześcijańska wyznaje, że jest jeden Bóg co do natury, substancji i istoty” (Katechizm Rzymski, 1,2,2).

Bóg objawił się w ten sposób Izraelowi, swemu narodowi wybranemu: „Słuchaj Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Panem jedynym” (Pwt 6,4). Poprzez proroków Bóg wzywa Izrael i wszystkie narody, by zwróciły się do Niego, Jedynego: „Nawróćcie się do Mnie, by się zbawić, wszystkie krańce świata, bo Ja jestem Bogiem, i nikt inny … Tak, przede Mną zegnie się wszelkie kolano, wszelki język na Mnie przysięgać będzie, mówiąc: «Jedynie u Pana jest sprawiedliwość i moc» (Iz 45, 22-24).

Jezus sam potwierdza, że Bóg jest „jedynym Panem” (Mk 12, 29-30, a równocześnie daje do zrozumienia, że On sam jest „Panem” (Mk 12, 35-37). Wyznanie, że Jezus jest Panem, a co więcej, że Duch Święty jest „Panem i Ożywicielem”, nie sprzeciwia się wierze w jednego Boga i nie wprowadza żadnego podziału w jedynym Bogu: „Całą mocą wierzymy i bez zastrzeżenia wyznajemy, że jeden tylko jest prawdziwy Bóg, wieczny, nieskończony, niezmienny, niepojęty, wszechmocny i niewymowny, Ojciec i Syn, i Duch Święty: trzy Osoby, ale jedna istota, jedna substancja, czyli natura, całkowicie prosta” (Sobór Laterański IV – 1215: DS 800).

Bóg objawił swoje imię Izraelowi. Imię wyraża istotę i tożsamość osoby. Ujawnić swoje imię, to pozwolić, aby inni mogli nas poznać. Imię Boga objawione Mojżeszowi w krzaku gorejącym to "JESTEM KTÓRY JESTEM". Mojżesz jest jednocześnie posłany, aby to imię objawił synom Izraela.

Objawiając swoje tajemnicze imię JAHWE (JHWH): „Ja Jestem Tym, Który Jest”, „Ja Jestem Tym, Który Jestem, lub „Ja Jestem, Który Jestem”, Bóg wyraża swoją tajemniczość i pokazuje, że Jego imię jest niewymowne (por. Sdz 13, 18), a zarazem jest Bogiem, który staje się bliski ludziom. Wobec tej tajemniczości i bliskości człowiek odkrywa swoją małość, czego wyrazem jest postawa Mojżesza, który wobec płonącego krzewu zdejmuje sandały i zakrywa twarz w obliczu świętości Boga (por. Wj 3, 5-6).

„Przez szacunek do świętości Boga naród izraelski nie wypowiada imienia Boga. W czasie czytania Pisma Świętego imię objawione jest zastępowane Boskim tytułem „Pan” (Adonai, po grecku Kyrios). Ten tytuł będzie wyrażał także Boskość Jezusa: „Jezus jest Panem” (209).

Objawienie niewypowiedzianego imienia „Ja Jestem Tym, Który Jestem” zawiera prawdę o Bogu:

• Bóg jest miłosierny i litościwy: „Jahwe, Jahwe (JHWH, JHWH), Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy i bogaty w łaskę i wierność” (Wj 34, 5-6).

• Tylko Bóg JEST. „Tak mówi Pan, Król Izraela i Odkupiciel jego, Pan Zastępów: Ja jestem pierwszy i Ja ostatni i nie ma poza Mną boga. Któż jest do Mnie podobny? - niech woła, niech to ogłosi i niech Mi dowiedzie!” (Iz 44, 6-7a).

• Bóg „Ten, Który Jest”, jest Prawdą i Miłością. „Nowina, którą usłyszeliśmy i którą wam głosimy, jest taka: Bóg jest światłością, a nie ma w Nim żadnej ciemności” (1 J 1,5). „Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością” (1 J 4,8).

Wiara w Boga Jedynego i miłowanie Go całą swoją istotą ma ogromne konsekwencje dla naszego życia:

• poznawanie wielkości i majestatu Boga: „Wielki jest Bóg, choć nieznany” (Hi 32, 26);

• życie w dziękczynieniu: „Cóż oddam Panu, za wszystko co mi wyświadczył?” (Ps 116, 12);

• poznawanie jedności i prawdziwej godności wszystkich ludzi, bo wszyscy zostali uczynieni „na obraz i podobieństwo Boże” (Rdz 1, 26);

• dobre użytkowanie rzeczy stworzonych: „Mój Panie i Boże, zabierz mi wszystko, co oddala mnie od Ciebie. Mój Panie i Boże, daj mi to wszystko, co zbliża mnie do Ciebie. Mój Panie i Boże, oderwij mnie ode mnie samego i oddaj mnie całkowicie Tobie” (św. Mikołaj z Flue, Modlitwa);

• okazywanie Bogu zaufania we wszystkich okolicznościach:

„Niech nic cię nie niepokoi, / niech nic cię nie przeraża.

Wszystko mija, / Bóg się nie zmienia.

Cierpliwość osiąga wszystko. / Temu, kto ma Boga,

Nie brakuje niczego, / Bóg sam wystarcza”.

św. Teresa od Jezusa, Poezje, 30

Należy pamiętać, że dla nas, chrześcijan, wyznanie wiary w jedynego Boga powinno być konsekwencją żywej relacji miłości pomiędzy mną, człowiekiem, a „Tym, Który Jest”.

Niech przykład objawienia imienia Boga Mojżeszowi będzie dla mnie zachętą do postawy OCZEKIWANIA na spotkanie z ŻYWYM Bogiem w moim życiu.

(na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)