IV  NIEDZIELA   ADWENTU

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Wydarzenia Adwentowe

Przeżywamy już ostatnie dni oczekiwania na narodziny Pana Jezusa. Czas Adwentu pomaga nam przeżywać te dni w zadumie nad słowem Bożym zapowiadającym ponowne przyjście Pana Jezusa w chwale. Pozwala również zastanowić się nad naszym własnym życiem, ale też czerpać wiedzę i mądrość z różnych wydarzeń adwentowych opisanych w Ewangeliach. Takim wydarzeniem było niewątpliwie pospieszne udanie się Maryi do jej krewnej Elżbiety, która według słów Archanioła Gabriela miała spodziewać się dziecka. Słowa Anioła o poczęciu i perspektywie narodzin dziecka dla uchodzącej za bezpłodną Elżbietę były jakby potwierdzeniem tego, że dla Boga nie ma nic niemożliwego oraz, że spełnią się zapowiedzi co do Maryi, że stanie się Matką Zbawiciela. Nic więc dziwnego, że Maryja, po wypowiedzeniu swojego „fiat” pospiesznie udała się do swojej krewnej do Ain Karim pomimo dużej odległości od Nazaretu, czyli około 150 kilometrów.

Wizyta Maryi w Ain Karim przyniosła wielkie owoce. Maryja przekonała się naocznie o prawdziwości słów Anioła. Otrzymała potwierdzenie i umocnienie w słowach Elżbiety: „A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?” (Łk 1,43). Ponadto została u Elżbiety, jak podaje św. Łukasz, około trzech miesięcy, a więc służyła swoją obecnością i wsparciem.

To spotkanie dwóch brzemiennych niewiast  jest dla nas bardzo wymownym wydarzeniem. Należy zauważyć, że pierwszym jego owocem było słynne Magnificat, czyli modlitwa uwielbienia Boga wypowiedziana pod natchnieniem Ducha Świętego przez Maryję, która w ten sposób wyraziła swoją wdzięczność Bogu za otrzymaną łaskę. Ponadto obie kobiety mogły się odtąd wspierać, bo obie otrzymały dar macierzyństwa i to w niepojęty dla racjonalnie myślącego człowieka sposób.

Można zadać sobie pytanie, co scena nawiedzenia przynosi dzisiaj nam, współczesnym chrześcijanom, szczególnie teraz, kiedy czytana jest właśnie w okresie Adwentu. Współczesny świat pełen hałasu, zabiegania, wyścigu z czasem i ogromu konsumpcji zagłusza w nas ciszę, zabiera przestrzeń, której potrzebujemy na spotkanie z Bogiem i Jego posłańcami. Dlatego dobrze jest znaleźć codziennie chwilę tylko dla Pana i otworzyć się na to, co chce nam powiedzieć. A potem dobrze jest udać się do kogoś, z kim możemy się podzielić tym, co otrzymujemy, poszukać wsparcia i zrozumienia. Skoro Maryja pokonała dystans 150 kilometrów, żeby odwiedzić krewną, warto zadać sobie taki sam trud. Maryja uczy nas przede wszystkim tego, że należy się wspierać, dzielić dobrym słowem, pomagać sobie wzajemnie i w ten sposób wzrastać w Panu. Właśnie w taki sposób buduje się wspólnotę opartą na jedności i zaufaniu.

Dobrze jest też poprosić Maryję, żeby pospiesznie udała się też do naszych domów, abyśmy mogli, tak jak Elżbieta powiedzieć: „A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?” oraz uradować się z Jej wizyty. Ona na pewno chce pobyć u nas jakiś czas, pomóc nam w codziennym życiu i oczekiwać wraz z nami na ponowne przyjście Jej Syna.

Panie, naucz nas wspierać się wzajemnie i wraz z Maryją uwielbiać Ciebie za wszystkie Twoje dzieła w naszym życiu.

Maria