II  NIEDZIELA   ADWENTU

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Papieska Intencja Apostolstwa Modlitwy

   Módlmy się za katechetów, powołanych do głoszenia Słowa Bożego – aby byli jego odważnymi i kreatywnymi świadkami z mocą Ducha Świętego.

Nadzieja

Czas Adwentu to czas nadziei, której nie należy mylić z ludzkim optymizmem, ponieważ jest ona znacznie czymś większym. Optymizm polega na wierze w postęp, czy też podkreśla nasz stosunek do życia, w którym postrzegamy świat jako coś dobrego i wierzymy, że możemy go zmieniać, udoskonalać aby osiągnąć szczęście. Nadzieja idzie dalej, ponieważ nie skupia się jedynie na życiu doczesnym, ale polega na wierze w życie wieczne, oczekuje więc spełnienia się obietnic zawartych w Słowie Bożym. Jest ona, obok wiary i miłości, jedną z cnót Boskich według słów wypowiedzianych przez św. Pawła w 1 Liście do Koryntian.

Warto zastanowić się, jak pielęgnować w sobie nadzieję. Tak naprawdę ciężko nam żyć nadzieją. Nasze serca są ociężałe – wciąż jesteśmy uwikłani w nieustanne robienie czegoś, spętani przez tempo życia. Dochodzi do tego, że boimy się ciszy. Nawet, jeśli mamy wolny czas, staramy się go wypełniać ciągłą aktywnością lub słuchaniem wiadomości w radiu czy muzyki. Adwent to przecież czas zadumy, oczekiwania. To nie jest czas pokutny, tylko czas oczekiwania, odnowienia wiary, przygotowania serc na przyjście Oblubieńca. Warto wykorzystać go na chwilową przerwę od nieustannej gonitwy za sprawami tego świata. Jeśli każdego dnia znajdziemy chwilę na przerwę, pauzę, milczenie, zadumę to na pewno nie przegapimy głosu Pana. Niech nasza modlitwa nie kręci się wokół nas samych, ale dajmy trochę przestrzeni Bogu, żeby to On poprowadził naszą modlitwę według swojego uznania. Po prostu oczekujmy Go! On na pewno przyjdzie!

Wspaniałym przykładem powyższej postawy modlitewnej jest nasza Matka, Maryja. Ona wciąż w milczeniu otwierała się na głos Boga, dzięki czemu umiała usłyszeć słowa Zwiastowania wypowiedziane przez Posłańca z nieba, co więcej umiała powiedzieć Bogu „fiat”. Ona właśnie teraz, w czasie Adwentu, kiedy będziemy obchodzić Uroczystość Niepokalanego Poczęcia, chce nas nauczyć mówić Bogu to samo słowo, czyli „tak”, które może przemienić nasze życie i życie ludzi wokół nas. Maryja chce nas zaprosić do słuchania Boga, do oczekiwania na Jego przyjście, do milczenia jako otwarcia się na to, czego Bóg chce dokonać w naszym życiu.

Warto więc skupić się na Słowie Bożym, które możemy nie tylko poznawać, ale też możemy się na nim oprzeć. Następnie otwórzmy drzwi swojego serca Chrystusowi, który chce wejść nie tylko w szczęśliwe chwile, ale też w bóle i dramaty naszego życia i wyprowadzić nas ku życiu w radości dziecka Bożego.

Przeżyjmy ten Adwent w owocnym oczekiwaniu!

Marana tha!

Maria