XXIII  NIEDZIELA   ZWYKŁA

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Powrót do źródeł

Liturgia słowa każdego dnia roku kościelnego jest wspaniałym narzędziem poznawania Boga i śledzenia całej historii zbawienia. Pomaga nam wrócić do źródeł naszej wiary i oprzeć się na słowie Boga, które ma moc wyzwolić nas ku wolności i pielęgnować dar wiary, który został nam dany. Warto czytać Pismo Święte i czerpać z niego wiedzę, otwierając się na to, co Bóg chce nam przekazać. O tym właśnie mówi dzisiejsza liturgia słowa, w której prorok Izajasz zapowiada przyjście Boga, aby zbawić swój lud, czemu ma towarzyszyć otworzenie się uszu głuchych i przejrzenie oczu niewidomych, a święty Marek relacjonuje cud uzdrowienia głuchoniemego przez Pana Jezusa. Takie słowo nadziei jest nam tak bardzo potrzebne właśnie dzisiaj, kiedy to świat zamyka się na Boga i Jego naukę, karmiąc się pokusami zaspokajania potrzeby dobrego samopoczucia i gonitwy za pieniądzem, który wydaje się być najważniejszym środkiem do spełniania naszych pragnień.

A więc Bóg otwiera nam oczy i uszy. Warto więc popatrzeć na świat z tej właśnie perspektywy, którą nasz Stwórca stawia nam przed oczami. Dobrze jest zatrzymać się i po prostu zapomnieć na chwilę o pieniądzach, samochodach, drogich ubraniach, komputerach oraz innych dobrach i po prostu przejrzeć na oczy.

Co wtedy zobaczymy?

Po pierwsze przypomnimy sobie o tym, że tak bardzo zniekształciliśmy obraz Boga w naszych sercach przypisując mu cechy kogoś, kto powinien trochę zmienić swoją naukę podążając za duchem nowoczesnego świata. O tym właśnie mówił kiedyś sam Pan Jezus, który przypomniał słuchaczom, że Mojżesz pozwolił dać list rozwodowy, żeby móc oddalić żonę, ale na początku tak przecież nie było! Przykazania Boże, które były dane po to, żeby pomóc ludziom żyć we wspólnocie godnie, stopniowo zaczynały ciążyć człowiekowi, który szukał drogi uchylania się od nich. Tak jest do dzisiaj. Jednocześnie ten sam Pan Jezus pozwalał uczniom „łamać” przepisy szabatu, pokazując, że szabat jest dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu, krytykując w ten sposób dodanie przez ludzi ponad 600 różnych nakazów do dekalogu. Pan Jezus przyszedł przecież nie po to, żeby znieść Prawo, ale żeby je wypełnić! I dokładnie tak czynił. Wracając do źródeł i uważnie śledząc Boże przykazania, od razu zauważymy jak bardzo aktualne są one do dzisiaj i jak trafnie regulują zasady godnego życia we wspólnocie ludzi między sobą i z Bogiem, żeby egzystować w miłości i wzajemnym szacunku. Czyli? Czasami warto stać się „ubogim”, żeby móc przejrzeć na oczy i zauważyć co tak naprawdę nas zaślepia i zabiera nam wolność. Święty Jakub zachęca nas dzisiaj do bycia ubogim dla świata, żeby stać się bogatym w wierze. Do tego wcale nie trzeba pozbywać się majątku czy innych dóbr tego świata, ale się od nich uniezależnić, czyli traktować je nie jako cele same w sobie, ale jako narzędzia w drodze do celu, którym jest nasze zbawienie, czyli do dzielenia się miłością.

Panie Jezu, otwórz nam oczy, żebyśmy przejrzeli i nauczyli się czerpać ze źródeł naszej wiary.

Maria