XXII  NIEDZIELA   ZWYKŁA

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Papieska Intencja Apostolstwa Modlitwy

   Módlmy się, abyśmy wszyscy dokonywali odważnych wyborów na rzecz stylu życia powściągliwego i ekologicznie zrównoważonego, ciesząc się z ludzi młodych, którzy się w to zdecydowanie angażują.

Zachowywać przykazania

W ostatnią niedzielę byliśmy świadkami pytania Chrystusa zadanego Apostołom: „Czyż i wy chcecie odejść?” Owo pytanie było owocem odchodzenia wielu ludzi od Chrystusa, którzy gorszyli się, gdy mówił o spożywaniu Jego Ciała i piciu Jego Krwi. Jezusowa mowa była trudna, wszakże krew służyła do skrapiania ołtarza, a nie do picia nie mówiąc już o spożywaniu ciała człowieka, co wydawało się im absurdalne!

Zauważmy, że Chrystus był Człowiekiem wolnym – był wolny od pokusy przekonywania ludzi choćby w słowach: może jednak zostańcie; jeszcze wytłumaczę wam o co mi chodzi; poczekajcie, przemyślcie jeszcze, co wam powiedziałem i tak dalej. Takie przekonywania i tłumaczenia są domeną każdego z nas, ludzi. Tak bardzo chcemy, żeby każdy rozumiał, o co nam chodzi, akceptował to, co mówimy a nawet podziwiał nas za mądrość, spryt, inteligencję czy rozwagę w działaniu. Jednak Pan Jezus nikogo nie przekonywał, a nawet jeszcze dokładał inne trudne dla słuchaczy zdania, ponieważ Jego zadaniem nie było przypodobać się ludziom, ale raczej swojemu Ojcu i wykonywać Jego wolę.

Powyższe rozważania są doskonałą okazją do zrewidowania naszej relacji z Bogiem i może powrotu do źródeł naszej wiary. Warto wziąć do ręki Pismo Święte i przeczytać choćby jedną Ewangelię w całości, żeby na nowo odkryć, w Kogo i Komu wierzymy. Dobrze jest też przypomnieć sobie, jak rozwijała się nasza wiara od najmłodszych lat i jakie wartości zostały nam przekazane przez rodziców czy opiekunów lub na zajęciach katechezy. Dzisiejsza liturgia słowa również zawiera ważne treści. Mojżesz radzi nie dodawać i nie odejmować nic z przykazań, które Bóg dał i daje wskazanie, żeby raczej je strzec i wypełniać. Z kolei św. Jakub zwraca uwagę na siłę zaszczepionego w nas słowa, które ma moc zbawić dusze. Zaś Pan Jezus zarzuca faryzeuszom uchylanie Bożych przykazań, a trzymanie się tradycji ludzkiej. Dlatego bardzo ważne jest to, żeby nie wypaczać nauki Chrystusa na nasze własne potrzeby czy potrzeby współczesnego świata. Obecnie niejeden z nas ma pokusę wybiórczego traktowania nauki Chrystusa uwypuklając Jego moc, siłę, cuda, a minimalizując miłość nieprzyjaciół, branie swojego krzyża i noszenie go, uczestnictwo w Eucharystii jako Ofierze czy wytrwanie w małżeństwie przez całe życie. Pewien kapłan powiedział kiedyś, że czasami nie jest ważne to, co zostało powiedziane, ale to, kto to powiedział. Ten skrót myślowy został wypowiedziany w kontekście naszego pójścia za Panem Jezusem. Chodzi tu o to, że naszym powołaniem jest pójść za Nim, a nie za Jego niektórymi hasłami czy fragmentami Jego nauki. Mamy przyjąć Pana Jezusa całego, takim, jakim jest z całą Jego nauką.

Warto wrócić więc do źródeł i jeszcze raz, na nowo odbudować naszą relację z Bogiem przyjmując Go jako Pana naszego życia oraz, zachowując Jego przykazania, otworzyć się na wolność i przygodę bycia Jego apostołem.

Maria