Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

WYZNANIE WIARY

            Kto mówi: „Wierzę”, mówi: „Przyjmuję to, w co my wierzymy”. Komunia (wspólnota) w wierze potrzebuje wspólnego języka wiary, normatywnego dla wszystkich i jednoczącego w tym samym wyznaniu wiary”. (185)

            Od początku Kościół wyrażał i przekazywał swoją wiarę w krótkich formułach. Święty Paweł w liście do Rzymian pisze: „Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych – osiągniesz zbawienie” (Rz 10, 9), a w pierwszym liście do Koryntian czytamy: „Przekazałem wam na początku to, co przejąłem, że Chrystus umarł – zgodnie z Pismem – za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem, i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu …” (1 Kor 15, 3-5)

            Kościół chciał zebrać prawdy wiary w streszczeniach, przeznaczonych początkowo dla kandydatów do chrztu. „Ta synteza wiary nie została ułożona według ludzkich opinii, ale z całego Pisma Świętego wybrano to, co najważniejsze, aby podać w całości jedną naukę wiary. Jak ziarno gorczycy zawiera w maleńkim nasionku wiele gałęzi, tak samo streszczenie wiary zamyka w kilku słowach całe poznanie prawdziwej pobożności zawartej w Starym i Nowym Testamencie” (św. Cyryl Jerozolimski, Catecheses illuminandonum, 5, 12: PG 33, 521-524).

            Te syntezy wiary nazywamy „wyznaniem wiary” lub „credo”, ponieważ zaczynają się zwykle od słowa: „Wierzę”.

            W ciągu wieków – w zależności od potrzeb różnych epok powstało wiele wyznań wiary np. wyznanie św. Antoniego, wyznania wiary niektórych synodów i soborów (Toledańskiego, Laterańskiego, Lyońskiego, Trydenckiego) lub niektórych papieży, jak wyznanie wiary Ludu Bożego Pawła VI (1968).

            Żadne wyznanie wiary powstałe na przestrzeni dziejów Kościoła nie traci swojej aktualności, lecz pomagają nam rozumieć i pogłębić wiarę wyznawaną dzisiaj. Wśród wszystkich wyznań dwa zajmują, szczególne miejsce w życiu Kościoła:

• Skład Apostolski, znany nam z codziennego pacierza. Stanowi wierne streszczenie wiary Apostołów;
• Credo Nicejsko-konstantynopolitańskie, znane nam z niedzielnej Mszy Świętej. Jest ono owocem dwóch pierwszych soborów powszechnych (325 i 381 r.)

            Należy zauważyć, że Credo podzielone jest na trzy części: „Pierwsza jest poświęcona pierwszej Osobie Boskiej i przedziwnemu dziełu stworzenia  (Bóg Ojciec); następna Drugiej Osobie Boskiej i tajemnicy Odkupienia ludzi (Syn Boży); ostatnia natomiast trzeciej Osobie Boskiej, będącej źródłem i zasadą naszego uświęcenia (Duch Święty – Kościół)” (Katechizm Rzymski, 1, 1.3.).

            Pierwsze wyznanie wiary składa się przy chrzcie. Potem staje się naszym codziennym wyznaniem w modlitwie prywatnej oraz wspólnym Credo wyznawanym na niedzielnej i świątecznej Mszy Świętej.

            Wyznanie wiary jest wielką wartością. Odmawiać z wiarą Credo, to znaczy wchodzić w komunię (wspólnotę) z Bogiem Ojcem, Synem i Duchem Świętym, a także z całym Kościołem, który przekazuje nam wiarę i w którym wierzymy (197).

            Bóg zaprasza nas nie tylko do codziennego wyznawanie wiary we wspólnocie Kościoła, ale też do rozważania jego treści, abyśmy potrafili powiedzieć Bogu, bliźniemu i samemu sobie jedno, tak ważne dla nas słowo: „WIERZĘ”.

(na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)