XIX  NIEDZIELA   ZWYKŁA

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Papieska Intencja Apostolstwa Modlitwy

   Módlmy się za Kościół, aby otrzymał od Ducha Świętego łaskę i siłę do reformowania się w świetle Ewangelii.

Rozważania sierpniowe

Trwa sierpień, który najbardziej kojarzy się nam z drugim miesiącem wakacji. Cieszymy się więc latem, wyjeżdżamy na wczasy, na wycieczki, spędzamy dużo czasu wypoczywając na łonie przyrody. Warto też spojrzeć na ten miesiąc z nieco innej perspektywy. Zauważmy, że sierpień przypomina nam nieco maj, ponieważ jest to też miesiąc maryjny, kiedy to obchodzimy aż trzy uroczystości ku czci Matki Bożej – Wniebowzięcia NMP, Matki Bożej Królowej i Matki Bożej Częstochowskiej. Warto też zwrócić uwagę na to, że maj jest zawsze okresem początku – kiełkowania, rozwoju i kwitnienia roślin, budzenia się do życia, a w naszym życiu wiele pomysłów, zapowiedzi i obietnic, a sierpień to czas zbierania plonów, owoców. Takim owocem życia Maryi było właśnie Jej Wniebowzięcie, potem tytuł Królowej, co przełożyło się na praktykowanie Jej kultu, choćby poprzez radosny trud pielgrzymek podejmowany po to, żeby odrodzić i ubogacić swoje własne życie.

W sierpniu jesteśmy zachęcani do podejmowania wyrzeczeń poprzez zachowanie trzeźwości. Ten trud również jest bardzo cenny, ponieważ uzdalnia nas do oddawania naszych zmysłów, uczuć czy myśli Panu Bogu, ponieważ tylko w pełnej trzeźwości umiemy myśleć i otwierać się na prawdę, jako ludzie wolni.

Wszelkie trudy, które podejmujemy uczą nas żyć w wolności. To ona stwarza warunki do obiektywnego spojrzenia na samego siebie, szukania prawdy oraz rzeczowych rozważań nad swoim życiem, a szczególnie nad owocami naszych codziennych działań i wyborów.

Dobrze jest oddać wszystkie nasze trudy sierpniowe Panu Bogu poprzez ręce naszej Matki Maryi w modlitwie. Warto zwracać się wciąż do Niej, ponieważ Maryja nieustannie prowadzi nas do swojego Syna. Przez Jej ręce przechodzi przecież tyle ludzkich spraw – pragnień, problemów, nieszczęść, cierpienia oraz rozpaczliwego wołania, ale też przychodzimy do Niej dziękować za Jej orędownictwo i za łaski, które za Jej pośrednictwem otrzymujemy tak obficie. Popatrzmy więc na Jej oblicze, a wtedy dostrzeżemy bezgraniczną miłość Jej Syna do każdego z nas.

Zastanówmy się, jakie owoce zebraliśmy lub zbierzemy w tym miesiącu. Co w nas zakiełkowało i urosło, a co zgasło. Nie róbmy tego sami. Stańmy u boku Maryi i Jej Syna i wspólnie rozważmy, co jeszcze ulepszyć, a co ograniczyć, żebyśmy stawali się każdego dnia coraz lepsi i bardziej miłujący Pana Boga, bliźniego i siebie samych.

Niech dar Maryi, naszej Matki i Królowej będzie dla nas wsparciem, umocnieniem i siłą na drodze do nieba.

Maria