XVII  NIEDZIELA   ZWYKŁA

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Rozmnożenie chleba

Każdy z nas bardzo troszczy się zarówno o swoje utrzymanie jak i o naszych najbliższych. W tym celu trudzimy się wykonując pracę, żeby zarobić na podstawowe potrzeby życiowe oraz na zaspokojenie naszych pragnień i ambicji, aby godnie żyć.

Dzisiaj liturgia słowa przedstawia najpierw Elizeusza, a potem Pana Jezusa, którzy karmią zgłodniałych ludzi chlebem. Owo spożywanie chleba jest czymś wyjątkowym, bo nie odbywa się w domu, w gronie najbliższych, ale w tłumie, gdzie potrzeba bardzo dużo chleba, żeby każdy mógł się nasycić. W przypadku Elizeusza rozmnożenie chleba poprzedzone jest przekazaniem słowa: …bo tak mówi Pan: nasycą się i pozostawią resztki. Elizeusz w ten sposób podkreśla, że to nie jest jego własne dzieło, ale świadectwo mocy Bożej. Pan Jezus natomiast poprzedza cud rozmnożenia odmówieniem dziękczynienia, po czym rozdaje kawałki chleba i ryb.

Warto zwrócić uwagę na to, że cud rozmnożenia chleba nie dokonał się z niczego. Pan Jezus posłużył się chlebem, który został podarowany i którego ilość była nie współmierna do potrzeb zgromadzonego tłumu. Nic dziwnego, że zarówno sługa Elizeusza w pierwszym czytaniu jak i Apostołowie w dzisiejszej Ewangelii powątpiewali w sens rozdzielania go wśród ludzi. Jednakże dzielenie się chlebem doprowadziło do sytości, a nawet nadmiaru! Właśnie taki jest Pan Bóg.

W naszym życiu też możemy być świadkami rozmnożenia chleba oraz innych dóbr, zwłaszcza tych duchowych. Jeśli cierpimy niedostatek, możemy w każdej chwili zwrócić się do naszego Pana. Dobrze jest wtedy pamiętać o tym, że jeśli chcemy doświadczyć cudu rozmnożenia, powinniśmy ofiarować Jemu jakąś okruszynę chleba, dobrego uczynku, uśmiechu, wysiłku lub nadziei, żeby Pan mógł nad nim odmówić błogosławieństwo i rozdzielić wśród nas, naszych bliskich i nawet całej ludzkości. Taka cząstka samego siebie dana w darze przyniesie wielkie owoce tak, że nawet będziemy doświadczać nadmiaru! Trzeba zaufać Panu czasami nawet wbrew ludzkiej logice i dzielić się tym, co otrzymujemy od Pana.

Maria