XVI  NIEDZIELA   ZWYKŁA

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Gromadzić się przy Panu

Każdy człowiek potrzebuje drugiego człowieka, żeby mógł się rozwijać, mieć wsparcie, realizować cele i zamierzenia, wyrażać uczucia oraz komunikować się. Żyjemy w rodzinach, społecznościach, wspólnotach ubogacając sobą innych, ale też korzystając z dobrodziejstw, jakie otrzymujemy od nich. Dlatego bardzo ważnym jest, aby wzajemnie się wspierać,  a nie ranić czy przynosić komuś szkodę. Budowanie wspólnoty wyrażające się w naszych wzajemnych relacjach wydaje się być bardzo ważnym zadaniem, ponieważ to od nas samych zależy, co będziemy czynić, co przekazywać oraz z kogo i z czego czerpać wzorce.

Dzisiaj wpatrujemy się w Pana Jezusa, który lituje się nad zgromadzonym tłumem, który wydawał się być jak owce nie mające pasterza. Owocem owej litości staje się Chrystusowe nauczanie. To zdarzenie pokazuje nam, jak wielką wartość stanowi Dobra Nowina. Gromadzenie się przy Panu i słuchanie Go to podstawa, fundament, na którym winniśmy budować wszystko, a więc przede wszystkim naszą relację z Panem, a w następstwie z drugim człowiekiem. Tak właśnie czynili apostołowie.

W dzisiejszej Ewangelii padają słowa, że apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli mu wszystko co zdziałali i czego nauczali, czyli zdali relację z przebiegu posługi, którą Pan Jezus im powierzył. Jego odpowiedzią było wskazanie, żeby wypoczęli, ponieważ tak byli oblegani, że nie mieli nawet czasu na posiłek. Pan Jezus okazał im wielkie zrozumienie uciążliwości ich posługi i zadbał o nich. Tak samo jest lub może być z nami, żyjącymi dwadzieścia wieków później.

Warto zastanowić się, czy korzystamy z dobrodziejstwa, jakim jest gromadzenie się przy Panu Jezusie i relacjonowaniu mu wszystkiego, co czynimy i jak przebiegają sprawy w naszym życiu. Dobrze jest usiąść u Jego stóp i po prostu wygadać się ze wszystkiego. Na pewno wtedy spotkamy się ze zrozumieniem i doświadczymy Jego rady lub konkretnej wskazówki. Może potrzebujemy odpoczynku, tak jak apostołowie po dobrze wypełnionej posłudze, a może jakiegoś konkretnego działania wspartego własną lub czyjąś modlitwą. Z takim Pasterzem jesteśmy bardzo dobrze wyposażeni na drogę życia, ponieważ możemy od Niego czerpać tak wiele!

Czy naprawdę wybraliśmy Pana Jezusa jako naszego Pasterza? Na świecie jest tak wielu różnych pasterzy, przed którymi przestrzega nas dzisiaj prorok Jeremiasz. Prorok daje nam jednocześnie wskazówkę, że można ich łatwo poznać, ponieważ oni rozpraszają owce i nie zajmują się nimi. Natomiast Pan Bóg jako Dobry Pasterz zbiera rozproszone owce ze wszystkich krajów i sprowadza je na jedno pastwisko. Pozwólmy się tam zaprowadzić i paść, gromadząc się przy Panu, słuchając Go i karmiąc się Jego słowem i miłością.

Maria