NIEDZIELA  ZMARTWYCHWSTANIA  PAŃSKIEGO

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Śladami Chrystusa

Pan zmartwychwstał! Święto Jego powstania z martwych przeżywamy już kolejny raz, jak co roku. Mogłoby się wydawać, że skoro obchodzimy ten czas już od dwóch tysięcy lat, nie dzieje się nic nowego, tylko wciąż powtarzamy to samo w każdym roku liturgicznym. Jednakże warto zauważyć, że uczestnicząc najpierw w czterdziestodniowym oczekiwaniu wydarzeń Wielkiego Tygodnia, śledząc wydarzenia uprzedzające Mękę i Śmierć naszego Pana, a potem Jego Zmartwychwstanie zawsze się ubogacamy, ponieważ Pismo Święte jest wciąż żywe i odkrywamy w nim wciąż nowe treści, nowe wskazówki, nauczanie czy doświadczenie. A więc pójście śladami naszego Pana jest wciąż owocne, ponieważ On żyje i działa nadal.

W Niedzielę Palmową towarzyszyliśmy Panu Jezusowi w Jego uroczystym wjeździe do Jerozolimy na osiołku, gdzie został obwołany Synem Dawida i Królem. Może osiołek nie przejawiał się jako transport godny ziemskiego króla, ale też Pan Jezus objawił się nie jako ziemski król mówiąc, że Jego królestwo nie jest z tego świata. Następnie uczestniczyliśmy w Triduum Paschalnym w kościele lub zdalnie po to, żeby dalej iść śladami naszego Pana, czyli rozważać bardzo ważne, kluczowe wydarzenia. Jednym z nich było ustanowienie Eucharystii, która do dziś nas umacnia i w niej Chrystus jest wciąż z nami, a nawet w nas. W czasie Ostatniej Wieczerzy Pan Jezus zrobił też coś bardzo nieoczekiwanego. Umył nogi swoim uczniom. Jeszcze niedawno obwołany królem, tak bardzo uniżył się wobec tych, których był Panem i Nauczycielem. Ten bardzo wymowny czyn był wspaniałą lekcją dla uczniów, którzy w ten sposób uczyli się co to znaczy być panem, nauczycielem a nawet królem. Z kolei w czasie procesu włożono mu koronę z ciernia na głowę, szydząc, ale też czyniąc z niego króla męczennika za swój naród i za cały świat. Co więcej, już na krzyżu nad Jego głową Piłat kazał umieścić napis „Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski” i to aż w trzech językach! Wielu ludzi mogło czytać ten napis, bo miejsce ukrzyżowania było blisko miasta.

Śledząc ostatnie dni życia Pana Jezusa, a potem uczestnicząc w Jego procesie, męce i śmierci, wielu uczniów rozproszyło się, bo trudno było im to wszystko zrozumieć. Większość z nich myślało pewnie, że to już koniec nadziei, koniec wszystkiego. Wreszcie nadszedł dzień, kiedy odkryto pusty grób. Dla człowieka śmierć przejawia się jako koniec, ale dla Boga jest to nowy początek.

Zapatrzeni w zmartwychwstałego Pana możemy nauczyć się od Niego przede wszystkim tego, jak mamy żyć, co jest ważne i jakich dokonywać wyborów. W zasadzie na tej ziemi w pewnym sensie każdy z nas jest królem, bo zostaliśmy wyposażeni w dar wolnej woli, a więc dokonując wyborów budujemy na ziemi jakieś królestwo wokół siebie. Dlatego bardzo ważne jest to, żebyśmy nauczyli się budować nie swoje własne, ale Boże królestwo oraz przypomnieli sobie, jaki powinien być król według nauki i przykładu naszego Mistrza. Pan Jezus nauczył nas tego, żeby umywać ludziom nogi, jeździć na osiołku, nauczać innych, czyli po prostu kochać.

Panie Jezu, Królu w koronie cierniowej, naucz nas nosić krzyż naszego życia w wierze, nadziei i miłości tak, żebyśmy w każdej chwili naszego życia widzieli radość Twojego Zmartwychwstania.

Maria