IV  NIEDZIELA  WIELKIEGO  POSTU

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Światło

„Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki zostały dokonane w Bogu”.

Powyższy, bardzo wymowny cytat z dzisiejszej Ewangelii pokazuje związek prawdy ze światłem. Światło kojarzy się nam z czymś bardzo pozytywnym, ponieważ daje i umożliwia życie. Jest przecież potrzebne do życia, i odżywiania roślin, daje energię i nie da się go niczym zastąpić.

Sam Pan Jezus porównał siebie do światła, które przyszło na świat, jednocześnie podkreślając, że ludzie bardziej umiłowali ciemność. Tak naprawdę owa ciemność wydaje nam się atrakcyjna, ponieważ można ukryć w niej wszystko to, co odrzucamy od siebie, ignorujemy lub wręcz nie chcemy widzieć. Jednym słowem jest metodą na zapomnienie o tym, co nam niewygodne, co zawadza lub czego się boimy  lub nie akceptujemy. Często zdarza się tak, że człowiek chowa się przed samym sobą, chcąc zmienić rzeczywistość przez ignorowanie prawdy o sobie budując w ten sposób fałszywy obraz siebie samego. Dochodzi potem do tego, że nie umie sprostać swoim własnym wymaganiom i… ucieka coraz bardziej od światła.

Z drugiej jednak strony tęsknimy do światła. Każdy z nas w głębi duszy pragnie poznać siebie, dowiedzieć się prawdy o sobie i o swoim Bogu, poznać tajniki życia, wiary, doświadczyć pełni światła. Więc co nas powstrzymuje?

Może brak zaufania do Boga?

Może brak miłości do siebie samego?

A może jedno i drugie?

Dzisiejszy psalm pokazuje podobne pragnienie, czyli tęsknotę ludu wybranego do Syjonu. Źródłem ich wygnania były nieprawości, a więc życie w ciemności. Dopiero z dala od swojego kraju, umiłowanego Jeruzalem, ludzie przejrzeli na oczy i powoli zaczęli znów zwracać się do Najwyższego, wyrażając ból i tęsknotę. Siedząc nad rzekami Babilonu wspominali swój kraj w słowach: „Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie, niech uschnie moja prawica”. Właśnie taka skrucha otwiera człowieka na łaskę Bożą. Jeśli pragniemy zbliżyć się do światła, Bóg da nam łaskę, tylko trzeba Mu ufać. Święty Paweł gorąco nas do tego zachęca mówiąc o Bogu jako tym, który jest bogaty w miłosierdzie. Paweł zapewnia, że łaska uświęcająca jest darem Boga i dzięki niej przez wiarę dostępujemy zbawienia. W tym wszystkim wystarczy nasza wolna wola i zaufanie, a zbliżymy się do światła i będziemy nasze uczynki „dokonywać w Bogu”.

Warto wyjść z ciemności i wygrzebać z niej wszystko to, co wcześniej schowaliśmy. W ten sposób światłość będzie mogła dotknąć najczarniejszych myśli oraz scenariuszy naszego zagmatwanego życia i naszych pragnień, aby je poznać, oczyścić i zmienić w myśli i uczynki dokonywane w Bogu.

Maria