29 czerwca 2020

Biuletyn Parafialny nr 451

28.06.2020

BIULETYN  PARAFIALNY

PARAFII   PW.   ŚWIĘTYCH  APOSTOŁÓW
 SZYMONA  i  JUDY  TADEUSZA  w  CHWASZCZYNIE

XIII  NIEDZIELA  ZWYKŁA

28.06.2020 rok

Rok VIII nr 452

 

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

 

 

Papieska Intencja Apostolstwa Modlitwy

 

Módlmy się, aby dzisiejszym rodzinom towarzyszyły: miłość, szacunek oraz rada.

 

Prawdziwa wolność

 

Człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Otrzymał od Stwórcy życie, a więc idzie przez ten świat według pewnych zasad tego życia. Jak wiemy, owo życie nie tylko zostało nam dane, ale też zadane. Zasada wolności, czy też dar wolnej woli, który każdy z nas otrzymał nie oznacza, że mamy żyć tak, jak chcemy. Jest tak dlatego, że jesteśmy istotami społecznymi, a więc żyjemy razem. To, jak żyjemy i w jaki sposób realizujemy dar życia nie jest naszą indywidualną sprawą, ponieważ nasze działania i ich konsekwencje dotykają drugiego człowieka. Społeczny wymiar naszego życia niejako obliguje nas do tego, żeby z wolności korzystać w sposób odpowiedzialny.

Zauważmy, że wielu z nas traktuje wolność jako możliwość robienia, co się chce. Tymczasem nasze wybory bardzo często nie są dziełem naszej wolnej woli, ale dziełem naszej własnej niewoli, w której tkwimy. Ta niewola to może być nałóg i to niekoniecznie uzależnienie od używek, ale uzależnienie od innych rzeczy i uczuć, na przykład podejrzliwości wobec innych, doznawania przyjemności, nadmiernej potrzeby bycia zauważonym, poczucia wyższości lub niższości i potrzeby zaspokojenia takich czy innych pragnień.

Pan Jezus w dzisiejszej liturgii słowa pokazuje nam tę prawdę o naszej rzekomej wolności jako formy zaspokajania niewolniczych potrzeb ciała czy ducha. On mówi nam o tym, kiedy nie jesteśmy godni Jego – a więc kiedy kochamy rodzinę bardziej niż Jego, kiedy idąc za Nim nie bierzemy swojego krzyża, kiedy chcemy znaleźć swoje życie i tak dalej. Pan Jezus bardzo dobrze wiedział, że nasze ziemskie uczucia i przywiązania często nie mają oznak wolności. Dopiero zanurzenie naszych uczuć i pragnień w Nim, czyli oddanie ich Jemu, a więc kochanie bardziej Jego niż wszystkiego i wszystkich na ziemi, nauczy nas prawdziwej wolności i podejmowania dobrych wyborów. Z tego wynika, że warto „stracić” swoje życie z powodu Chrystusa, bo wtedy się je odzyska w nowym wymiarze.

W takim położeniu dobrze jest mieć stały kontakt z Panem Jezusem zarówno poprzez sakramenty, modlitwę, ale też poprzez wykonywanie ćwiczeń duchowych. Jednym z rodzajów takich ćwiczeń jest obserwacja samego siebie. Można wziąć kartkę papieru i napisać na niej, co jest moim bożkiem, czyli czego nie mógłbym się wyrzec dla Chrystusa. Takie ćwiczenie pomoże nam wyzwolić się z własnej niewoli, ponieważ napisanie czegoś wobec siebie i Chrystusa pokazuje nam prawdę, a prawda wyzwala człowieka. Pamiętajmy, że oddawanie Bogu wszystkiego tak, żeby to On, Bóg był najważniejszy, niekoniecznie oznacza utratę tych rzeczy, ale uzdrawia nas z niewłaściwego, niewolniczego stosunku do tego, co mamy czy posiadamy.

Święty Paweł w liście do Rzymian wyjaśnił, czym jest umieranie dla Chrystusa. Jest to po prostu umieranie dla grzechu, żeby żyć dla Boga w Jezusie Chrystusie.

Pan Jezus daje nam drogę wolności poprzez umieranie dla własnych bożków, abyśmy byli naprawdę ludźmi wolnymi i oświeconymi w wierze.

 

 

Maria

ks. Adam

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
160 0.23578500747681