Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

DEKALOG – DZIEWIĄTE PRZYKAZANIE

„Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego” (Wj 20, 17).

„Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa” (Mt 5, 28).

Treść dziewiątego przykazania zawiera słowo – pożądanie. Pojęcie to w sensie etymologicznym może oznaczać każdą gwałtowną postać pragnienia ludzkiego. Teologia chrześcijańska nadała temu pojęciu znaczenie pragnienia zmysłowego, które przeciwstawia się wskazaniom rozumu ludzkiego (2515), o czym pisze św. Paweł jako o konflikcie między "ciałem" i "duchem" (Ga 5, 16. 17, 24; Ef 2, 3).

Pożądanie jest konsekwencja grzechu pierworodnego (Rdz 3, 1).

Święty Jan rozróżnia trzy rodzaje pożądania, czyli pożądliwości: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pychę życia (1 J 2, 16). Zgodnie z katolicką tradycją katechizmową dziewiąte przykazanie zakazuje pożądania cielesnego, dziesiąte zaś zakazuje pożądania dóbr drugiego człowieka (2514).

W związku z nieustannym konfliktem, napięciem między dążeniem ciała i ducha, co jest konsekwencją grzechu, bardzo ważne staje się szóste błogosławieństwo Jezusa z Kazania na Górze: „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą” (Mt 5, 8). Nasuwa się pytanie, kim są owi błogosławieni czystego serca. Są to ci, którzy swój umysł i wolę dostosowali do Bożych wymagań świętości, zwłaszcza w trzech dziedzinach: miłości (1Tm 4, 3-9), czystości, czyli prawości płciowej (1Tes 4, 7) i umiłowania prawdy oraz prawowierności w wierze (Tt 1, 15).

"Czystym sercom" jest obiecane – zgodnie z treścią szóstego błogosławieństwa – widzenie Boga twarzą w twarz i upodabnianie się do Niego (1Kor l3, l2). Czystość uzdalnia nas do uznania ciała ludzkiego za świątynię Ducha Świętego.

Łaskę oczyszczenia ze wszystkich grzechów każdy chrześcijanin otrzymał poprzez sakrament chrztu świętego. Każdy ochrzczony podejmuje walkę z pożądliwością ciała poprzez:

• cnotę i dar czystości,

• czystość intencji,

• czystość spojrzenia zewnętrznego i wewnętrznego,

• poprzez czuwanie nad uczuciami i wyobraźnią,

• modlitwę.

Czystość domaga się wstydliwości, która chroni intymność osoby i polega na odmowie odsłaniania tego, co powinno być zakryte. Wstydliwość strzeże również tajemnicy osób i ich miłości i domaga się, by zostały spełnione warunki daru i pełnego wzajemnego oddania się mężczyzny i kobiety. Wstydliwość kształtuje również skromność i dyskrecję oraz inspiruje styl życia, który pozwała na przeciwstawianie się wymaganiom mody i presji panujących ideologii (2354). Uczenie dzieci i młodzieży wstydliwości, pozwala budzić w nich poszanowanie osoby ludzkiej.

Czy pragniemy przyjąć dar czystości?

Prośmy Pana, abyśmy w swoim życiu przyjęli szóste błogosławieństwo z Kazania na Górze.

(na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)