25 maja 2020

Biuletyn Parafialny nr 446

24.05.2020

BIULETYN  PARAFIALNY

PARAFII   PW.   ŚWIĘTYCH  APOSTOŁÓW
 SZYMONA  i  JUDY  TADEUSZA  w  CHWASZCZYNIE

WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE –                         VII NIEDZIELA  WIELKANOCNA  

24.05.2020 rok

Rok VIII nr 447

 

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

 

Wzięty do nieba

 

Żyjąc na tej ziemi, zatroskani o nasz byt, zapominamy o tym, co jest u jego kresu. Nasza codzienność, pełna zarówno radości jak i cierpienia, pochłania nas, co powoduje, że wpadamy w rutynę, wykonujemy nieustannie te same czynności życia codziennego i już nie mamy czasu lub jesteśmy zbyt zmęczeni, żeby zatrzymać się, wyciszyć, posłuchać innych, samych siebie, a tym bardziej Pana Boga. Oczywiście próbujemy na wszelkie sposoby znaleźć czas na modlitwę oraz przebywanie z naszymi bliskimi czy też przyjaciółmi, ale i tak ten czas bycia razem wydaje się być zapełniony aktywnościami dnia codziennego.

Gdy patrzymy na Apostołów, którzy rzucili wszystko i poszli za Panem Jezusem, zauważamy, że byli oni w pewnym sensie uprzywilejowani, bo mieli czas na słuchanie swojego Mistrza, karmili się Jego słowem, uczyli się korzystać z otrzymanych darów, naśladowali Pana Jezusa w modlitwie i działaniu. W czasie swojej działalności na ziemi Pan Jezus ich wychowywał, cierpliwie znosił ich niedowierzania, słabości, brak rozumienia przypowieści oraz troszczenie się o sprawy tego świata. On wiedział, że potrzeba im czasu, żeby zmienili swoje nawyki i nauczyli się patrzeć na życie z innej perspektywy, czyli perspektywy wieczności. Głównym przesłaniem dla nich była nowina o Królestwie Ojca, w którym jest mieszkań wiele. Potem ta sama nowina przenikała ich serca do tego stopnia, że nie wahali się oddać swojego życia za Chrystusa, bo wiedzieli, co jest u jego kresu – przecież Pan Jezus pierwszy przetarł ten szlak do nieba poprzez swoją śmierć i zmartwychwstanie!

Po zmartwychwstaniu, tak jak czytamy w Dziejach Apostolskich, Pan Jezus ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o Królestwie Bożym. Prawdopodobnie były to radosne i pełne zapału dni, ponieważ uczniowie byli bogatsi w doświadczenie wielkiego cierpienia, kiedy to ich Mistrza skatowano i zabito oraz w doświadczenie zwątpienia, po którym ich wiara była silniejsza! Owe doświadczenia umocniły ich i nabrały znaczenia. Z pewnością ciężko im było rozstać się z Nauczycielem, kiedy nadszedł czas Jego odejścia do Ojca. Jednakże, zanim został wzięty do nieba, zadbał o nich poprzez pozostawienie im obietnicy o zesłaniu swojego Ducha, Parakleta oraz drugą, jakże dla nich ważną obietnicę powtórnego przyjścia. W obliczu tych dwóch ważnych obietnic Pan Jezus dał im też zadanie kontynuacji Jego misji na ziemi, której teraz my jesteśmy spadkobiercami. Trzeba nam działać, bo jesteśmy dobrze zaopatrzeni. Mamy Ducha Świętego, który w nas działa, mamy wspaniałą perspektywę powtórnego przyjścia Pana Jezusa, mamy siebie nawzajem.

Dlatego bardzo ważne jest to, żebyśmy naszą misję wypełniali w tymże Duchu, który został nam dany. Może trzeba najpierw się nawrócić lub zmienić swoje nastawienie do wiary? Może warto na siebie spojrzeć w prawdzie i doświadczyć tego, co Apostołowie, że sami z siebie niewiele możemy i umiemy, ale w Bogu możemy tak wiele! Może warto, zamiast kłócić się i popadać w konflikty, poszukać dobra w drugim człowieku oraz w sobie samym?

Dobrze jest posłuchać wezwania Pana Jezusa, czyli iść i nauczać wszystkie narody, bo zostaliśmy obdarowani zapewnieniem przez samego Mistrza: A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.

 

Maria

ks. Adam

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
160 0.21149706840515