17 maja 2020

Biuletyn Parafialny nr 445

17.05.2020

BIULETYN  PARAFIALNY

PARAFII   PW.   ŚWIĘTYCH  APOSTOŁÓW
 SZYMONA  i  JUDY  TADEUSZA  w  CHWASZCZYNIE

VI NIEDZIELA  WIELKANOCNA  

17.05.2020 rok

Rok VIII nr 446

 

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

 

„Duch Święty i My”

 

Szósta Niedziela Wielkanocna niesie nam naukę o bardzo ważnej Osobie. To słowo Boże jest istotne zarówno dla Apostołów jak i całego Kościoła. Mianowicie chodzi o Ducha Świętego. Już za swojego życia na ziemi Pan Jezus mówił o Nim jako o Pocieszycielu, którego Ojciec miał zesłać po Chrystusowym odejściu. Bardzo ciekawe i wymowne jest Jego imię! W dniu Pięćdziesiątnicy Apostołowie doczekali się Go. Przyszedł z mocą. Pozwolił się doświadczyć namacalnie. Ponadto mogli doświadczyć tego również inni świadkowie przebywający w Jerozolimie. Od tej chwili Apostołowie mogli iść na cały świat i głosić Zmartwychwstałego. Wciąż wspierani mocą Parakleta, czynili znaki i cuda. Zauważmy, że w samych słowach Apostołów przejawiała się moc Ducha, która przekładała się na niebywałą skuteczność głoszonej nauki. Obecność Ducha była źródłem sił, talentów, darów, słów i czynów oraz entuzjazmu i niezłomności w budowaniu Kościoła Chrystusowego. Takiej właśnie mocy doświadczał Filip, który głosił Chrystusa w Samarii i potwierdzał naukę uzdrawianiem chorych i wyrzucaniem złych duchów. Czynili to również Piotr i Jan, którzy nie tylko przyszli przemawiać, przekonywać, ale dać dużo więcej, bo dzielić się Duchem Świętym, czyli przekazywać Go nowo nawróconym poprzez nałożenie rąk. Jaki piękny dar! Obdarowani nim ludzie od razu mogli się o tym przekonać, bo Duch objawiał się w nich na różne sposoby.

My też otrzymaliśmy taki sam dar. Otrzymaliśmy Parakleta, który był i jest z nami, uczniami Chrystusa. Pan Jezus nazwał Go nie tylko Pocieszycielem, ale też „Duchem Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi, ani nie zna”. Apostołowie Go dobrze poznali. Jego mocą czynili znaki, cuda, wyrzucali złe duchy, przemawiali, mówili językami, prorokowali, rozeznawali duchy – jednym słowem umiejętnie i rozważnie używali Jego darów. Najważniejsze jest to, że jednocześnie słuchali Go, pytali o radę, czyli pozwalali się prowadzić. Potwierdzeniem tego mogą być słowa, które słyszymy w liturgii słowa w piątek (15.05), kiedy to Apostołowie wystosowali pismo do braci, które można nazwać Dekretem Soboru Jerozolimskiego, w którym między innymi były słowa: „Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne”. Z tego krótkiego fragmentu widać, jak bardzo ważne miejsce zajmował Duch Święty w ich działaniu i decyzjach, bo wymienili Go jako pierwszego.

Świadectwo Apostołów i innych uczniów Chrystusa o Duchu Świętym jest bardzo skuteczne, bo poznajemy Pocieszyciela nie tylko teoretycznie, ale też praktycznie, poprzez zdarzenia ich życia. Teraz czas na nas. Pytanie, jak my sprawdzimy się jako „mieszkania” Ducha Świętego. Każdy z nas jest świątynią Ducha Świętego. Mamy te same dary, te same zadania, szczególnie teraz, kiedy świat jakby odchodzi od tradycji ojców i gdzieś „gubi” dziedzictwo wiary. Czy umiemy „dzielić się” Duchem Świętym, przedstawiać Go innym, pokazywać Jego działanie w nas i w Kościele?

Niech Duch Prawdy zstąpi na nas na nowo. Niech mieszka w nas i odnowi nasze życie, abyśmy szli do przodu i przynosili owoce, czyli pomnażali talenty, którymi zostaliśmy obdarzeni w sakramencie Chrztu Świętego i Bierzmowania.

 

Maria

ks. Adam

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
160 0.18301200866699