9 maja 2020

Biuletyn Parafialny nr 444

10.05.2020

BIULETYN  PARAFIALNY

PARAFII   PW.   ŚWIĘTYCH  APOSTOŁÓW
 SZYMONA  i  JUDY  TADEUSZA  w  CHWASZCZYNIE

V NIEDZIELA  WIELKANOCNA  

10.05.2020 rok

Rok VIII nr 445

 

Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

 

Chrześcijanin w świecie

 

Chrześcijanin jest obywatelem Królestwa Bożego, które jest pośród nas. Jest to nadrzędna i najważniejsza przynależność osoby ochrzczonej, gdyż Królem tego Królestwa jest sam Pan Jezus. Można powiedzieć, że urzeczywistnieniem tego Królestwa na ziemi jest Kościół Święty założony przez Pana Jezusa.

Jako osoby będące obywatelami Królestwa Bożego, czyli członkami Kościoła dostrzegamy, że Kościół jest wspólnotą wiernych. Tą wspólnotę tworzy Głowa, którą jest Pan Jezus, następca św. Piotra – biskup Rzymu, który jest pierwszym z równych oraz pozostali wierni. Zasada, według której działa Kościół jest równość, którą należy rozumieć zgodnie ze słowami Pana Jezusa, kto chce być pierwszy, niech będzie ostatnim i sługą wszystkich i niech zasiada na końcu stołu na uczcie. Powyższy sposób funkcjonowania Kościoła jest specyficzny, ponieważ z jednej strony prezbiterzy są pasterzami i prowadzą owce – wiernych, a z drugiej wypełniają posługę służebną wobec Ludu Bożego. Taki sposób działania Kościoła oparty jest na Piśmie Świętym. Pan Jezus przez trzy lata swojej publicznej działalności przygotowywał uczniów, w jaki sposób rozwijać Kościół, czyli ziemską drogę do Królestwa w niebie. W dzisiejszej Ewangelii Pan Jezus zapewnia swoich uczniów, że w domu Ojca jest mieszkań wiele. Ponadto Pan Jezus odchodzi, żeby przygotować miejsce, a potem przyjdzie i zabierze ich do siebie. Jednocześnie nazwał siebie drogą i prawdą, i życiem oraz bramą do Królestwa. Jeśli przyjmiemy te słowa na poważnie jak Apostołowie i otworzymy się na Chrystusową naukę, będziemy wiedzieli, jak żyć we współczesnym świecie. Jako kontynuatorzy dzieła budowania Królestwa Bożego na ziemi otrzymujemy te same wskazania i obietnice, które zostały wypowiedziane 2000 lat temu.

Człowiek będący istotą społeczną żyje w konkretnej rzeczywistości, w realnym świecie podzielonym na państwa, w których możemy wyróżnić państwa wyznaniowe czy świeckie. W każde z nich tworzą ludzie o różnych światopoglądach, obok katolików spotykamy chrześcijan innych wyznań czy innych religii. Będąc obywatelami państwa ziemskiego, naszym zadaniem jest przestrzegać praw i porządku dla dobra wspólnoty narodowej.

Jak w myśl powyższych przemyśleń ułożyć sobie własne życie?

Należy najpierw popatrzeć na Pana Jezusa, który nazywał siebie Królem, władcą Królestwa Bożego, które nie jest z tego świata. Jednocześnie był obywatelem Izraela, które było kierowane przez konkretną władzę sprawowaną w urzędzie Sanhedrynu, czyli wyższego sądu i najwyższej rady religijnej, który wywierał decydujący wpływ na życie Izraela. Z kolei Izrael w czasach Chrystusa znajdował się pod okupacją Rzymu, czyli był podległy cesarzowi i jego namiestnikom.

Należy podkreślić, że Pan Jezus stosował się do zasad państwa, w którym się urodził i przebywał, również był obrzezany. Jego rodzice przynieśli go do świątyni, żeby go przedstawić Panu i złożyć ofiarę ze zwierząt. Pan Jezus chodził z rodzicami, a potem z uczniami do Jerozolimy na Święto Paschy.

Jeśli chodzi o zasady narzucone przez Rzym, Pan Jezus złożył podatek za siebie i św. Piotra. Gdy chciano Go pochwycić na słowie, powiedział, żeby oddać Cezarowi co należy do Cezara, a Bogu co należy do Boga. Prawdą jest, że Pan Jezus krytykował ówczesne władze religijne z powodu ich próżnej mądrości i uważania siebie za dobrych, nie potrzebujących przemiany.

W trakcie swojej działalności Pan Jezus nie uczynił tego, czego oczekiwali współcześni mu ludzie, a więc zbrojnego wyzwolenia Izraela z pod okupacji rzymskiej. Skupił się na wewnętrznej przemianie ludzkich dusz i serc. Najważniejszym Chrystusowym prawem była i jest miłość, fundamentalna zasada ludzkiego życia. On dobrze wiedział, że gdy ludzkie serca napełnią się miłością, to świat będzie lepszy. Tak jest i dziś.

Jego przesłanie jest proste i nadal aktualne. Nie jest istotne jakie powołanie czy jaki zawód realizujesz: czy jesteś politykiem, czy biskupem, czy dyrektorem firmy, czy celebrytą, czy tzw. zwykłym obywatelem. Najważniejsze, abyś swoim życie świadczył o miłości, przebaczeniu, byciu sługą dla innych ludzi, abyś dokonywał autentycznej przemiany serca. Chcesz, żeby świat był lepszy? Najpierw zrób z samym sobą to, co chciałbyś zrobić ze światem. Zacznij od siebie.

Czyń tak, jak Pan Jezus. On sam czynił i wypełniał to, czego nauczał i dopiero wtedy zachęcał i wymagał od innych.

 

Maria

ks. Adam

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
160 0.23020100593567