Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Królowanie Chrystusa

Ostatnia niedziela roku liturgicznego przypomina nam o królowaniu Chrystusa. Jest to bardzo ciekawy temat, ponieważ rozważania o Panu Jezusie jako Królu pomagają nam odnaleźć nasze własne miejsce we wszechświecie.

Słowo KRÓL kojarzy nam się z władzą, a raczej sprawowaniem władzy. Historia narodów podaje nam wiele przykładów różnych władców i królów w różnych epokach i takie właśnie przykłady kształtują nasze poglądy na temat władzy i władców. Król to ktoś, kto decyduje o wszystkim, prowadzi swój lud zarówno w czasie pokoju jak i wojny, jest decydentem oraz sędzią i tak dalej. Z drugiej strony królowanie to nie tylko władza, ale również odpowiedzialność za swoich poddanych.

Gdy patrzymy na królowanie Jezusa Chrystusa, możemy łatwo zauważyć, że ze wszystkich zadań króla Pan Jezus zwracał uwagę przede wszystkim nie na władanie, ale na rolę służebną króla. Wydaje się to być dziwne, bo w naszym przekonaniu zadaniem króla powinno być rządzenie, a służba to zadanie poddanych. A jednak Pan Jezus umył nogi swoim uczniom, mówił, że kto chce być pierwszy niech będzie ostatni, wreszcie, że nie przyszedł po to, aby mu służono, lecz aby służyć i oddać swe życie jako okup za wielu. W wielu fragmentach Ewangelii jest mowa o służebnej roli władcy. Takie podejście do władzy pozwala lepiej rozumieć rolę przywódców. Niestety wielu ludzi traktuje władzę jako przywilej a nie obowiązek i służbę. Dobrze rozumiana władza pomaga ludzkości rozwijać się i iść w dobrym kierunku oraz budować prawidłowe relacje między ludźmi na różnych stanowiskach i różnym położeniu. Postawa Pana Jezusa jako Króla, który kocha i służy jest wspaniałym przykładem, jak tworzyć jedność między ludźmi i jak wykorzystywać talenty poszczególnych ludzi dla dobra każdego z nich i całej społeczności. Byłoby wspaniale, gdyby dzisiejsi przywódcy nie tylko zarządzali społecznościami, ale też sami pokazywali drogę innym poprzez budowanie dobrych relacji między sobą. Takie relacje można budować tylko wtedy, kiedy służy się drugiemu człowiekowi, widzi się jego potrzeby i trudności i wspólnie się je przezwycięża.

Popatrzmy na Króla, którego królestwo nie jest z tego świata. Zapragnijmy dostać się do Jego Królestwa, w którym panuje ład, harmonia i szczęście poprzez miłość. Pan Jezus, Król Wszechświata, który pozwolił nałożyć sobie koronę cierniową pokazał nam drogę zbawienia, drogę do nieba, do Jego Królestwa. Ta droga zaczyna się od zaproszenia – Pójdź za Mną i trwa poprzez uczestnictwo w Królestwie Niebieskim, które jest pośród nas i w nas.

Wytrwajmy na tej drodze, żeby zaprowadziła nas w miłujące ręce Ojca, który jest w niebie.

Maria