Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

ROZWAŻANIE

Czas wakacji kojarzy nam się z końcem intensywnej pracy i wypoczynkiem. Korzystamy z urlopów i wyjeżdżamy na wypoczynek lub odpoczywamy w domu. Mamy trochę więcej wolnego czasu, więc wreszcie możemy zająć się tym, co naprawdę lubimy – czytaniem jakiejś dobrej książki, spacerami, uprawianiem sportu czy innym rodzajem rekreacji.

Czas wypoczynku jest bardzo ważny, bo regeneruje nasze siły fizyczne oraz poprawia kondycję duchową. A dobry skutek naszego wypoczynku potęguje się jeszcze bardziej, gdy wszystko czynimy z Bogiem. Ponieważ to On sam zaprasza nas, abyśmy trwali w Nim w każdym czasie – nie tylko w czasie pracy i trudu, ale też wypoczynku.

Wypoczynek z Bogiem to czas wielkiej łaski. Jest wtedy okazja, aby więcej czasu poświęcić na poznawanie Go i budowanie z Nim relacji w miłości i zaufania. Wtedy nasze życie nabiera sensu i wartości, gdy oddajemy wszystko Jemu. Czasami nam wydaje się, że wypoczynek z Bogiem to czas, kiedy musimy się ciągle pilnować, starać żyć godnie, chodzić do kościoła i mamy pokusę odpoczynku od Boga, jak od jakiejś pracy. Tymczasem Bóg zaprasza nas, abyśmy wypoczywali w wolności i na Jego chwałę, a nie pilnowali się w każdej sytuacji i starali się tylko przestrzegać pewnych, narzuconych sobie samym reguł.

Zaprośmy Pana Jezusa, aby wraz z nami spędzał wakacje i abyśmy trwali w radości oraz wolności w Nim.

Maria

Powołanie

Co to jest powołanie?

Powołanie to jest to wszystko, co nie jest moją wolą.

Powołany przez Boga prowadzony jest przez Niego ze znakiem Bożym jak lampą nad głową.

Powołanie nie oznacza tego, że powołany może poczuć się od razu obywatelem nieba pierwszej klasy, może podnieść głowę do góry i na wszystkich patrzeć krzywo niczym kolorowy paw, może stanąć w szeregu po order z wstążką honorową. Nie upoważnia do tego, by stać się człowiekiem z polisą w ręku, która ubezpiecza i daje gwarancję na wieczność.

Powołany przez Boga jest człowiekiem, od którego Bóg najwięcej wymaga, wzywa do miłości heroicznej, bezinteresownej.

Powołanie to nie przywilej – to odpowiedzialność i obowiązek.

Bóg powołuje, by służyć z miłości drugim; służyć tym, których człowiek uważa za ostatnich.

O powołanie trzeba dbać jak o dziecko, żeby nie zaziębiło się, nie wyleciało z kołyski, nie rozbiło, nie uciekło.

*

Nie można powołać się samemu. Powołania można nie chcieć, ale trzeba się na nie zgodzić. Może ono być sprzeczne z moją wolą. Jest to wola Boga.

Powołanie to głos, jaki przychodzi przyszedł spoza mnie. Nikt nie powołuje się sam. Przypominają się słowa budzonego we śnie Samuela, który na głos Boga odpowiedział: „Mów Panie, bo sługa Twój słucha”. W powołaniu najważniejsza jest gotowość słuchania, czy chcę słuchać.

Ks. Jan Twardowski

„Budzić nadzieję”   Abecadło dziewięćdziesięciolatka