Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Papieska Intencja Apostolstwa Modlitwy

Za kapłanów, aby poprzez skromność i pokorę życia angażowali się w czynną służbę wobec najbiedniejszych.

WNIEBOWSTĄPIENIE

Śledząc życie Pana Jezusa na ziemi staramy się rozważać wszystko to, czego dowiadujemy się z kart Ewangelii. Widzimy więc Jego narodzenie i uwarunkowania, w jakich owo narodzenie miało miejsce, poznajemy świętą rodzinę, w której Pan Jezus dorastał. Potem śledzimy Jego publiczną działalność, karmiąc się słowem, które przekazał i starając się je wypełniać. Wreszcie nadchodzi czas oddania życia za człowieka i jego grzechy, aby potem nastąpiło zmartwychwstanie dające nadzieję życia wiecznego.

Czas między zmartwychwstaniem Chrystusa a Jego odejściem do Ojca wypełniony był innego rodzaju nauczaniem, polegającym na  przygotowywaniu uczniów do tego, że już nie będą tylko Jemu towarzyszyć i słuchać Jego nauki, lecz powoli mają przyzwyczajać się do braku Jego stałej obecności przy nich i poleganiu na tym, czego doznali i przekazywaniu nauki Chrystusa całemu światu mocą Ducha Świętego.

Dzień Wniebowstąpienia Pana jest początkiem działalności apostołów, którzy ujrzeli Pana wstępującego do nieba, co z jednej strony było zdarzeniem radosnym, a z drugiej wiązało się z doświadczeniem braku Jego fizycznej obecności wśród uczniów. Od tej chwili uczniowie zaczynają działać, a owo działanie rozpoczyna się od oczekiwania na przyjście obiecanego Pocieszyciela w Osobie Ducha Świętego, który ma uzdolnić uczniów do głoszenia dobrej nowiny światu.

Wniebowstąpienie Chrystusa jest dla nas wielkim wydarzeniem, bo my również oczekujemy wejścia do ojczyzny niebieskiej, która jest nam dana na całą wieczność.

Starajmy się odczytać Wniebowstąpienie Chrystusa jako skierowane do nas słowo Boga, który przeznaczył nas do życia wiecznego u boku Chrystusa. Ale najpierw uczyńmy to, co apostołowie, czyli wypełnijmy nasze zadanie, które powierzył nam Pan. Budujmy Jego królestwo poprzez słowo i czyn, wypełniane mocą Ducha Świętego…

Maria