Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

DEKALOG – SZÓSTE PRZYKAZANIE

                „Nie będziesz cudzołożył” (Wj 20, 14; Pwt 5, 17).

                „Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż! A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa” (Mt 5, 27-28)

                ,,Bóg jest miłością i w samym sobie przeżywa tajemnicę osobowej wspólnoty miłości. Stwarzając człowieka na swój obraz … Bóg wpisuje w człowieczeństwo mężczyzny i kobiety powołanie, a więc zdolność do miłości i wspólnoty oraz odpowiedzialność za nie” (Jan Paweł II, adhortacja apostolska Familiaris consortio, 11).

                Każdy człowiek, mężczyzna i kobieta, powinien uznać i przyjąć swoja tożsamość płciową. Każda z dwu płci z taką samą godnością, chociaż w różny sposób jest obrazem mocy i czułej miłości Boga. Tradycja Kościoła zawsze uważała, że szóste przykazanie obejmuje całość ludzkiej płciowości.

                Jesteśmy powołani do czystości, która oznacza wewnętrzna jedność człowieka w jego bycie cielesnym i duchowym. Cnota czystości jest darem, który mamy pielęgnować w sobie, a poprzez własne świadectwo w innych. Obejmuje ona integrację osoby i integrację daru z siebie.

                Integralność osoby obejmuje współdziałanie sił życia i miłości i zapewnia jedność całej osoby. Człowiek wtedy potrafi panować nad sobą w wolności, a nie zniewala się namiętnościami, które burzą pokój i zniewalają osobę. Praca nad sobą w tej dziedzinie polega na poznawaniu siebie, praktykowaniu – odpowiedniej do spotkanych sytuacji – ascezy, posłuszeństwie przykazaniom Bożym, ćwiczenie się w cnotach moralnych i wierność modlitwie oraz życiu wiarą. Należy pamiętać, że czystość jest również łaską, owocem działania Ducha Świętego, który uzdalnia nas do życia w czystości.

                Integralność daru z siebie polega na stawaniu się wobec bliźniego świadkiem wierności i czułości Boga. Objawia się ona w przyjaźni rozwijanej między osobami tej samej, bądź różnych płci, co prowadzi do wspólnoty duchowej.

                Istnieją różne formy czystości. „Wszyscy ludzie powinni odznaczać się cnotą czystości, stosownie do różnych stanów swego życia; jedni, przyrzekając Bogu dziewictwo lub święty celibat, w ten sposób mogąc łatwiej poświęcić się niepodzielnym sercem Bogu; inni natomiast prowadząc życie w taki sposób, jaki prawo moralne określa dla wszystkich, zależnie od tego, czy są związani małżeństwem, czy nie” (Kongregacja Nauki Wiary, deklaracja Persona humana, 11).

                Wykroczeniami przeciw czystości są:

• rozwiązłość – nieuporządkowane pożądanie lub nieumiarkowane korzystanie z przyjemności cielesnych;
• masturbacja – dobrowolne pobudzanie narządów płciowych w celu uzyskania przyjemności cielesnej;

• nierząd – zjednoczenie cielesne między wolnym mężczyzną i wolną kobietą poza małżeństwem;
• pornografia – wyrwanie aktów płciowych, rzeczywistych lub stymulowanych, z
• intymności partnerów, aby w sposób zamierzony pokazywać je innym;
• prostytucja – naruszająca godność osoby, która oddaje się prostytucji, stając się przedmiotem przyjemności cielesnej kogoś drugiego i znieważając swoje ciało, świątynię Ducha Świętego;
• gwałt – wtargnięcie przemocą w intymność płciową osoby, co wyrządza poważna krzywdę ofierze i może wywrzeć piętno na całym jej życiu;
• homoseksualizm – relacje między mężczyznami lub kobietami odczuwającymi pociąg płciowy, wyłączny lub dominujący, do osób tej samej płci.

                Płciowość jest podporządkowana miłości małżeńskiej mężczyzny i kobiety. Przez zjednoczenie małżonków urzeczywistnia się podwójny cel małżeństwa: dobro samych małżonków i przekazywanie życia. W związku z tym zjednoczenie cielesne ma aspekt jednoczący i prokreacyjny, będące w ścisłej integracji. Dlatego żaden akt płciowy nie może być zamknięty na prokreację, a tym bardziej w sprzeczności z przekazywaniem życia. Moralnie niedopuszczalne są, więc: stosowanie środków antykoncepcyjnych, co sprzeciwia się aspektowi prokreacji jak również techniki medyczne np. sztuczna inseminacja, sztuczne zapłodnienie heterologiczne, które powodują oddzielenie aktu płciowego od aktu prokreacyjnego. Dziecko nie jest czymś należnym, ale jest darem i jako osoba od chwili swojego poczęcia ma również prawo do szacunku.

                Małżeństwo jest aktem nierozerwalnym. Człowiek nie powinien rozdzielać tego, co Bóg złączył (Mt 19, 6). Małżeństwo ma być przeżywane w godności. Wykroczeniami przeciw godności małżeństwa mogą być:

• cudzołóstwo – niewierność małżeńska, czyli nawiązywanie stosunków płciowych przez dwóch partnerów, z których przynajmniej jeden jest w związku małżeńskim;
• rozwód – który jest poważnym wykroczeniem przeciw prawu naturalnemu i zmierza do zerwania dobrowolnie zawartej przez małżonków umowy, by żyć razem aż do śmierci oraz znieważa przymierze zbawcze, którego znakiem jest małżeństwo sakramentalne. Zawarcie nowego związku powiększa jeszcze bardziej ciężar rozbicia, stawiając współmałżonka żyjącego w nowym związku w sytuacji publicznego i trwałego cudzołóstwa. Zdarza się, że jeden ze współmałżonków jest niewierną ofiarą rozwodu orzeczonego przez prawo cywilne; nie wykracza on wówczas przeciw przepisowi moralnemu;
• poligamia – związek małżeński z więcej niż jedną kobietą, co radykalnie zaprzecza komunii małżeńskiej;
• kazirodztwo – intymne relacje między krewnymi lub powinowatymi stopnia zakazującego pomiędzy nimi małżeństwa;
• wolny związek – mający miejsce wówczas, gdy mężczyzna i kobieta odmawiają nadania formy prawnej i publicznej współżyciu zakładającemu intymność płciową;
• prawo do próby – podjęcie współżycia cielesnego przed zawarciem małżeństwa w celu tzw. ,,sprawdzenia się”. Miłość ludzka nie toleruje ,,próby”. Domaga się całkowitego i ostatecznego wzajemnego daru z siebie (por. Jan Paweł II, adhortacja apostolska Familiaris consortio, 80).

                Prośmy Ducha Świętego, aby wspierał nas w życiu zgodnym z darem czystości danym nam od Stwórcy. Niech przykład Matki Bożej będzie dla nas drogowskazem życia w czystości zgodnej z naszym powołaniem.

(na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)