Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Papieska Intencja Apostolstwa Modlitwy

Za lekarzy i pracowników humanitarnych, przebywających na obszarach wojennych, którzy narażają własne życie, aby ocalić innych.

ROZWAZANIA WIELKOPOSTNE – 4

Kolejny tydzień Wielkiego Postu przynosi nam czas łaski otwarcia się na prawdę, słowo Boże, nadzieję i głębokie refleksje o Bogu i Jego przymiotach. Z każdym dniem bardziej poznajemy Boga, jeśli tylko znajdujemy czas na żywą relację z Nim. Owa relacja to miłość, której w różny sposób doświadczamy.

Gdy czytamy Pismo Święte i próbujemy wsłuchać się w treści Starego Przymierza na pewno zauważamy wielką rolę proroków w życiu narodu wybranego. Byli to ludzie, których Bóg wybrał, aby byli Jego głosem w stosunku do ludu. Najpierw wybrańcy słyszeli głos Pana skierowany do siebie, który proponował przyjęcie posłannictwa. Takie spotkanie z Bogiem odbywało się w różny sposób, najczęściej w nieoczekiwanej chwili. Kolejnym etapem było przyjęcie posłannictwa, misji. Postawa przyjęcia zadania była aktem głębokiej wiary i zaufania Bogu i wiązała się z porzuceniem dotychczasowego życia i przyjęcia bardzo trudnej drogi, związanej nierzadko z odrzuceniem przez lud. Po przyjęciu Bożego wezwania następował proces służby, czyli wypełniania misji. Dzięki prorokom ludzkość poznawała wolę Boga, uczyła się Bożych nakazów, zbliżała się do Stwórcy.

Dla człowieka XXI wieku prorocy Starego Testamentu są również żywi. Stanowią dla nas przykład siły, woli działania, znoszenia trudu wybraństwa Bożego, źródło poznania Boga. Dzięki nim wiemy, jaka jest droga człowieka kierowanego mądrością swego Stwórcy.

Uczmy się od proroków mówienia Bogu „tak” i wytrwałości raz obranej drogi, abyśmy potrafili mężnie stawiać czoła przeciwnością losu, samotności, odrzuceniu i cierpieniu.

Pamiętajmy, że żyjąc w miłości Bożej i kierując się nią, potrafimy dokonać wszystkiego, do czego powołał nas Pan..

Maria