Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

 DEKALOG – CZWARTE PRZYKAZANIE

            „Czcij ojca twego i matkę twoją, abyś długo żył na ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie” (Wj 20,12)
            „Był im poddany” (Łk 2, 51).
            Pan Jezus sam przypomniał ważność tego „przykazania Bożego” (Mk 7, 8-13).
            Apostoł uczy: „Dzieci, bądźcie posłuszne w Panu waszym rodzicom, bo to jest sprawiedliwe. Czcij ojca twego i matkę – jest to pierwsze przykazanie z obietnicą – aby ci dobrze było i abyś był długowieczny na ziemi” (Ef 6, 1-3)

             Czwarte przykazanie rozpoczyna drugą tablicę Dekalogu. Ukazuje nam porządek miłości, według którego, po pierwszeństwie miłości do Boga zawartej w trzech pierwszych przykazaniach, należy wypełnić prawo miłości należnej rodzicom, którym zawdzięczamy życie i którzy przekazali nam wiedzę o Bogu.
            Czwarte przykazanie zobowiązuje nas również do szacunku do tych wszystkich, którym Bóg – dla naszego dobra – udzielił swojej władzy.
            Należy zauważyć, że przykazanie to odnosi się do dzieci i określa ich relację zarówno do ojca i matki, jak również do dziadków i przodków, następnie rozszerza się na relacje między uczniami i nauczycielami, pracownikami i pracodawcami, podwładnymi i przełożonymi, wreszcie obejmuje obowiązki obywateli wobec ojczyzny oraz tych, którzy nią rządzą lub kierują.
            Żyjemy w społeczności ludzkiej. Podstawową komórką życia społecznego jest rodzina. To Bóg ustanowił rodzinę i nadał jej podstawową strukturę. Jej członkami są osoby równe w godności. Dla dobra swoich członków rodzina zakłada różne formy odpowiedzialności, praw i obowiązków.
            Obowiązki dzieci wobec rodziców dotyczą szacunku wynikającego z wdzięczności za dar życia, miłość i pracę, co pozwala dzieciom wzrastać w latach, w mądrości i łasce. „Z całego serca czcij swego ojca, a boleści rodzicielki nie zapominaj! Pamiętaj, że oni cię zrodzili, a cóż im zwrócisz za to, co oni tobie dali?” (Syr 7 27-28).
            Szacunek synowski przejawia się w uległości i posłuszeństwie oraz przypomina dzieciom już dorosłym o ich odpowiedzialności wobec rodziców.
            Obowiązki rodziców wobec dzieci dotyczą szacunku do życia poprzez odpowiedzialne rodzicielstwo. Zadaniem rodziców jest szanowanie dzieci jako osoby ludzkiej już od poczęcia i wychowywanie ich w duchu wypełniania prawa Bożego, ukazując siebie samych jako posłusznych woli Ojca Niebieskiego. Przez łaskę sakramentu małżeństwa rodzice otrzymali zadanie a zarazem dar ewangelizacji swoich dzieci, co powinni wykorzystać w procesie wychowawczym już od wczesnego dzieciństwa, poświęcając im czas i obdarzając je miłością Bożą poprzez pierwszą edukację religijną i wspólną modlitwę. Należy zwrócić uwagę na obowiązek rodziców poszanowania wolnej woli ich dzieci, które mają prawo wybrać zawód i stan życia, co powinni wypełniać w zaufaniu do swoich rodziców, prosząc ich o opinie i rady i przyjmując je od nich.
            Należy pamiętać, że rodzina nie powinna zamykać się w swoich więzach. Zostać uczniem Jezusa oznacza przyjąć zaproszenie od przynależenia do rodziny Bożej. „Kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten jest Mi bratem, siostrą i matką (Mt 12, 50). Pierwszym powołaniem człowieka jest pójście za Jezusem: „Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. (Mt 10, 37).
            Prośmy Pana, aby nasze rodziny godnie wypełniały pierwsze i największe powołanie pójścia za Jezusem.

(Na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego)