Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Wakacyjny odpoczynek cd.

Trwające miesiące wakacyjne przypominają nam, o przysługującym nam prawie do wypoczynku. W czerwcu, lipcu, sierpniu i wrześniu zmienia się rytm naszego życia. W jednych miejscach robi się pusto, w innych zaś znacznie tłoczniej. Wypełniają się turystami dworce, lotniska, hotele, kempingi. Zaludniają się plaże i górskie ośrodki wypoczynkowe. Ruszają pielgrzymki do znanych miejsc kultu. Ośrodki rekreacji przyjmują spragnionych wypoczynku wczasowiczów. Wielu przyciąga majestat gór, powiew wiatru i zachód słońca nad spokojnym morzem.

Mówiąc o czasie wakacyjnym warto przypomnieć, że odpoczynek jest po to, aby móc odpocząć i powinien on być konieczną troską o ciało i o ducha. Wzmacnia on nasze zdrowie psychiczne i fizyczne. Szansa odprężenia dana w wolnym czasie powinna też być wykorzystana jako powrót do natury. Poznajemy bowiem wówczas lepiej miłość Pana Boga objawiającego się w dziełach stworzenia, w świecie. Pobożny Izraelita, oddając cześć Panu Bogu, potrafił usłyszeć Jego głos w szumie wody i w odgłosach burzy (Ps 29,3). Chrystus nauczał podobnie, zachęcając do obserwowania ptaków, lilii polnych (Mt 6,26nn.) i do czerpania z ich obserwacji duchowych pouczeń. Wiemy, i to nie od dziś, że jakość naszego wypoczynku nie zależy od ilości nagromadzonych wrażeń, ale od jakości ich kontemplowania.

Wakacje są dobrą okazją do bycia razem, bo w ciągu roku członkowie rodziny mają różne zajęcia. Pamiętać jednak należy, że pozytywnie wpływa zmiana otoczenia, bezpośredni kontakt z przyrodą, kontemplacja piękna, odejście od codziennego planu naszych zajęć i związanych z tym rozlicznych spraw. Wakacyjne podróże wychowują nas do większej troski o naturę i uczą nas szacunku do wszystkiego, co żyje, i do tego, co ludzie dobrego i pięknego uczynili. Odkrywamy wtedy lepiej barwy świata, a droga do Pana Boga i ludzi staje się wówczas łatwiejsza. Inni ludzie wokół nas, inne środowisko, inne posiłki, wszystko to wpływa na nasze dobre samopoczucie. Wiemy, że do regeneracji utraconych sił potrzeba więcej snu, należnego odżywiania i aktywnego wypoczynku. Ważna jest ta troska o ciało i o ducha wzięta razem, stanowimy bowiem cząstkę przyrody i szanować musimy jej prawa wokół nas i w nas.

Każdy z nas winien nauczyć się wypoczywać mądrze, aby nie psuć wolnego czasu sobie i innym. W tym czasie winniśmy trzymać nasze nerwy na wodzy, a wtedy dobry stan naszego ducha udzieli się i innym. Pamiętajmy, że mądrze zagospodarowany wolny czas, daje szansę spotkania bliźnich, spotkania Pana Boga  w naszym życiu, jak i doświadczenia ich i naszej bezinteresowności oraz głębi naszego serca w stosunku do osób potrzebujących naszej pomocy.

Opracował: ks. Łukasz