Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

ROZWAŻANIE  WIELKOPOSTNE

             Kolejny tydzień Wielkiego Postu to czas dalszych rozważań o Bogu i naszej relacji z Nim. Dziś patrzymy na Pana Jezusa, jako Zbawiciela świata, który złożył ofiarę z samego siebie, po to, aby móc nas wskrzesić do życia wiecznego. Wzięcie na siebie ciężaru grzechów świata przez Jezusa było dla nas jedynym sposobem uzyskania zbawienia. Tak wielka miłość Boga do każdego człowieka jest zaproszeniem do przyjęcia Jego ofiary i tej wielkiej miłości, którą Pan Jezus nas obdarza.

             Bywa tak, że nie myślimy o naszym zbawieniu. Zaganiani czynnościami i problemami codzienności zapominamy o Bogu, naszej relacji z Nim, a główny cel naszego życia, którym jest zbawienie, zostaje przyćmiony przez  nasze cele doczesne. Codziennie coś załatwiamy, próbujemy czynić wszystko, aby te cele urzeczywistnić, bo inaczej ich realizacja legnie w gruzach. Przez to zapominamy o zabieganiu o nadrzędny cel naszego życia, odkładając sprawy zbawienia na później, myśląc, że czyniąc teraz niezbędne minimum w tym kierunku zapewniamy sobie zbawienie.

              Tymczasem Pan Jezus zaprasza nas, aby w tym zaganianym świecie spróbować żyć inaczej. On chce być najważniejszy w naszym życiu. Nie oznacza to, że mamy zostawić wszystkie nasze sprawy i zająć się tylko Bogiem. Błędem, który czyni człowiek jest to, że dzieli życie na sprawy ludzkie, te codzienne, i Boskie, te górnolotne. Tymczasem sprawy ludzkie mogą, a raczej powinny być jednocześnie Boże. Dlaczego nie połączyć ludzkich i Bożych spraw w jedną całość? W ten sposób jedynie możemy być naprawdę wolni i odpowiednio się rozwijać, znajdując zawsze czas na wszystko, bo wszystko jest Boże. Jeśli swoje ziemskie cele będziemy łączyć z Bogiem, będą one celami ubogaconymi Jego łaską, której tak bardzo przecież potrzebujemy. Dobrze jest każdego dnia rano powierzyć wszystkie sprawy Bogu, prosząc Go o obecność przy nas i pomoc w urzeczywistnianiu tych spraw, które są dla nas dobre. Starajmy się budować swoje życie na skale, którą jest Bóg, a w ten sposób zniknie konflikt wewnętrzny, który tak często przeżywamy, a którym jest sztuczny podział na to, co Boskie i na to, co ludzkie. Przykład nam dał sam Pan Jezus, który potrafił smucić się i podzielać ból ludzi po stracie Łazarza, a jednocześnie okazać moc i dokonać cudu wskrzeszenia.

             Panie Jezu dziękuje Ci za dar zmartwychwstania.

             Uwierzmy, że Pan Jezus rozumie nasze sprawy i chce, abyśmy zawierzali Mu wszystko, trwając w nadziei, że nasze ziemskie życie jest bardzo ważne i wartościowe, bo prowadzi do zmartwychwstania.   

Panie Jezu dziękuje Ci za dar zmartwychwstania.

Maria