Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

ROZWAŻANIE  WIELKOPOSTNE

             W kolejnym tygodniu Wielkiego Postu stajemy przed Panem, aby otwierał nasze serca na to, czego chce w nas dokonać. Aby otworzyć się na Jezusa Chrystusa, potrzeba nam prostoty przyjmowania wszystkiego od Niego tak, jak czynili to ci, którzy stykali się z Chrystusem poprzez Jego interwencję w ich życiu. Znaki i cuda czynione przez Chrystusa były wielkim dobrodziejstwem dla tych, do których były kierowane, ale nie wszyscy umieli je odczytywać w należyty sposób. Powody błędnego odczytywania cudów i znaków leżały najczęściej w braku otwartości na Jezusa Chrystusa, bo taka otwartość wiązała się z przyjęciem Go jako Mesjasza i zmianę życia. Inni traktowali Jezusa Chrystusa jako przeszkodę do realizacji swoich własnych wizji, planów życiowych. Tak więc rozważanie czynów Pana Jezusa skłaniało ludzi do takich czy innych postaw, wyrażających się w przyjmowaniu Chrystusa lub odrzuceniu Go.

             Jaka jest moja postawa wobec działania Pana Jezusa w moim życiu? Czy zgadzam się na to, aby On czynił w nim cuda przemiany, czy boje się konsekwencji trwania przy Nim, żyjąc w lęku i niedowierzaniu, że to, co On dla mnie czyni jest dla mnie najlepsze?

             Dobrze jest rozważyć w swoim sercu, co wypływa z moich obserwacji życia i działania Chrystusa. Mogę przyjmować Chrystusa jako wybawiciela, przyjmując Jego dzieła w prostocie serca i dziękczynieniu, ale też mogę widzieć w Nim rywala, mając własną wizję życia. Dlatego dobrze jest lepiej poznać Pana Jezusa, jeszcze raz rozważyć Jego życie i dzieła, aby w pełni otworzyć się na życie w Nim i z Nim, a nie obok, przybierając postawę obserwatora.

             Panie Jezu, chcę w Ciebie wierzyć i przyjmować Twoje dzieła bez zbędnych pytań, ale w prostocie serca.      

Maria