Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

MOJE  MIEJSCE  WE  WSPÓLNOCIE  KOŚCIOŁA

                Każdy z nas żyje w jakiejś wspólnocie. Na początku jest to rodzina, która otacza narodzone dziecko miłością, aby w niej wzrastało, uczyło się, dojrzewało. Jednocześnie rodzina należy do większej wspólnoty, którą jest społeczność lokalna, również wpływająca w znacznym stopniu na rozwój człowieka i kształtująca jego światopogląd, wartości, podejście do życia. Bardzo ważne jest, jaki strat dajemy człowiekowi, który się rodzi w naszej wspólnocie lokalnej, jak go kształtujemy, czego uczymy, co pokazujemy. Z jednej strony sami korzystamy z bycia wśród innych, budując własną osobowość, a z drugiej strony do nas należy troska o innych, pomoc drugiemu człowiekowi, aby mógł wzrastać, rozwijać się o wartości, które pozytywnie wpłyną na jego życie. Tak właśnie jest we wspólnocie Kościoła, którą wszyscy tworzymy. Podział na parafie jest wielkim darem dla nas, bo skupia w jednej wspólnocie ludzi żyjących blisko siebie. Każdy z nas jest członkiem tej wspólnoty i ma w niej swoje określone miejsce i powołanie. Jako wspólnota ludzi złączonych miłością bożą, możemy wiele uczynić dla siebie nawzajem, uczyć się od siebie, wspierać się na drodze do Pana. Należy pamiętać, że nie żyjemy obok siebie, lecz ze sobą – a to jest duża różnica.

                Dobrze jest zastanowić się trochę nad sobą i swoim miejscem w Kościele Chrystusowym. Dobrze jest rozważyć swój wkład w budowanie i pielęgnowanie tej wspólnoty. Jeśli jeszcze nie zastanawialiśmy się nad tym, możemy zrobić to teraz, dzisiaj. Pamiętajmy, że dawanie siebie, angażowanie się w taki czy inny sposób w życie Kościoła nie tylko ubogaca innych, ale też nas samych, bo dzielenie się miłością otwiera nas również na jej przyjmowanie. Wystarczy zacząć od uśmiechu do ludzi żyjących obok, potem do wymiany zdań, wreszcie odnawianiu zaniedbanych znajomości. Takie zachowania otworzą nas coraz bardziej na dawanie siebie i na korzystanie z dobra, jakim jest życie razem. Gdy zaczniemy uczyć się żyć czynnie we wspólnocie Kościoła, Pan Jezus sam zaprowadzi nas dalej, pokaże, co jeszcze możemy zrobić, w co się zaangażować. I będziemy czuli się potrzebni, jak również nauczmy się otrzymywać.

                Jak wygląda moje życie tu, gdzie mieszkam, gdzie postawił mnie Pan? Czy żyje wśród ludzi, czy obok nich? Czy robię coś, aby znaleźć swoje miejsce w Kościele? Czy robię to, co Pan Jezus chce?

                Prośmy Pana, aby pokazał nam, co możemy jeszcze dla niego uczynić i co On chce dla nas uczynić …

Maria