Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

Papieska Intencja Apostolstwa Modlitwy

                        Aby w krajach azjatyckich chrześcijanie, wraz z innymi mniejszościami religijnymi, mogli żyć swoją wiarą w pełnej wolności.

ROZWAŻANIE

            Każdy z nas urodził się w określonym miejscu i czasie. Żyjemy w takim czy innym kraju, mieście, wsi, społeczności, rodzinie. W nich wzrastamy, uczymy się, rozwijamy. Najpierw człowiek jest biorcą tego wszystkiego, czego potrzebuje, aby dobrze się rozwijać. Dlatego tak ważny jest drugi człowiek, którym mogą być rodzice, dalsza rodzina, przyjaciele, nauczyciele, sąsiedzi. Lecz nadchodzi taki etap życia, kiedy zaczynamy nie tylko brać, ale również świadomie dzielić się tym, co mamy. A mamy wiele, poczynając od dobrego słowa, uśmiechu dla drugiego człowieka, rady, wreszcie konkretnej pomocy materialnej czy duchowej. Okres świadomego dzielenia się miłością zaczyna się w pewnym etapie życia, ale się nie kończy, lecz trwa do końca naszych dni.

            Czy umiem dzielić się z innymi?

            Czy potrafię dawać siebie?

            Takie pytanie zadaje sobie każdy z nas. Zakładamy przecież rodziny nie tylko po to, żeby nie czuć się samotnym, ale również z potrzeby dawania, dzielenia się miłością. Jako małżonkowie współdziałamy z Bogiem w darze nowego życia, którym jest nasze dziecko i o które potem troszczymy się całe życie. Staramy się również, jako rodziny, dzielić się z innymi rodzinami świadectwem naszego życia, dobrym przykładem, wzajemną pomocą. Wciąż czujemy się w ten sposób potrzebni społeczeństwu i to jest piękne. Ale dobrze jest pamiętać o tym, że zawsze na pierwszym miejscu jest Bóg, który nas prowadzi w tym powołaniu, jakim jest życie wśród innych ludzi, razem z nimi. Tak więc dobrze jest otworzyć się na współpracę z naszym Panem, który chce ubogacić nas swoją obecnością, dać nam siebie po to, abyśmy mogli dzielić się Nim razem i innymi.

            Czy zapraszam Boga do mojego życia w ten sposób, że pozwalam Mu kierować każdym moim krokiem?    

            Czy współdziałam z Panem w powołaniu dawania siebie innym?

            Jakie jest moje życie wśród innych – w rodzinie, wśród kolegów i koleżanek w pracy, w parafii, w ojczyźnie?

            Panie Jezu, pomóż mi, abym tak, jak Święta Rodzina potrafił żyć, dzieląc się miłością i radością bycia razem w Tobie …

            Maria