Redakcja: Ks. Piotr Gruba i Młodzież

SIEDEM SAKRAMENTÓW KOŚCIOŁA

SAKRAMENY MAŁŻEŃSTWA (2)

  „Całe życie chrześcijańskie nosi znamię oblubieńczej miłości Chrystusa do Kościoła. Już chrzest jako wejście do Ludu Bożego wyraża tajemnicę zaślubin. Jest on, jeśli tak można powiedzieć, obmyciem weselnym, które poprzedza ucztę – Eucharystię. Małżeństwo chrześcijańskie staje się z kolei skutecznym znakiem, sakramentem przymierza Chrystusa i Kościoła. Małżeństwo między ochrzczonymi jest prawdziwym sakramentem Nowego Przymierza, ponieważ oznacza łaskę i jej udziela”. (KKK).

        Małżeństwo między dwojgiem wierzących katolików jest zazwyczaj zawierane podczas Mszy Świętej, co pozwala na przypieczętowanie zgody małżonków na wzajemne oddanie się sobie przez dar własnego życia, jednocząc się z ofiarą Chrystusa za Kościół uobecnioną w Ofierze eucharystycznej, i przyjmując Eucharystię, ażeby, skoro spożywają to samo Ciało i tę samą Krew Chrystusa „tworzyli jedno ciało” w Chrystusie.

       „Obrzęd zaślubin jako sakramentalny akt uświęcenia … winien być sam w sobie ważny, godny i owocny” (Jan Paweł II). Przyszli małżonkowie powinni, więc przygotować się do celebracji swoich zaślubin przez przyjęcie sakramentu pokuty.

         Zawierającymi przymierze małżeńskie są mężczyzna i kobieta, ochrzczeni, wolni do zawarcia małżeństwa, którzy w sposób dobrowolny wyrażają swoją zgodę. „Być wolnym” oznacza:

- nie być poddanym przymusowi;

- nie mieć przeszkody ze strony prawa naturalnego czy kościelnego.

        „Zgoda powinna być aktem woli każdej ze stron, wolnym od przymusu i ciężkiej bojaźni zewnętrznej. Żadna ludzka władza nie może zastąpić tej zgody. Jeśli nie ma tej wolności, małżeństwo jest nieważne” (KKK). „ Z tej racji (i z innych powodów, które unieważniają małżeństwo) Kościół, po zbadaniu sytuacji przez kompetentny trybunał kościelny, może orzec nieważność małżeństwa, to znaczy stwierdzić, że małżeństwo nigdy nie istniało. W takim przypadku obie strony są wolne i mogą wstąpić w związki małżeńskie, licząc się z naturalnymi zobowiązaniami wynikającymi z poprzedniego związku” (KKK).

        W Kościele łacińskim uważa się zazwyczaj, że sami małżonkowie jako szafarze łaski Chrystusa udzielają sobie nawzajem sakramentu małżeństwa, wypowiadając wobec Kościoła swoją zgodę. Prezbiter (lub diakon), który asystuje przy obrzędzie zawarcia małżeństwa przyjmuje zgodę małżonków w imieniu Kościoła i udziela błogosławieństwa Kościoła. Obecność pełniącego posługę w Kościele (oraz świadków) wyraża w widoczny sposób, że małżeństwo jest rzeczywistością kościelną. Z tego względu Kościół wymaga zazwyczaj od swoich wiernych kościelnej formy zawierania małżeństwa, za czym przemawia wiele racji:

- małżeństwo sakramentalne jest aktem liturgicznym, więc celebrowane jest podczas publicznej liturgii Kościoła;

- małżeństwo wprowadza do określonego stanu kościelnego, daje prawa i nakłada obowiązki     w Kościele, między małżonkami i wobec dzieci;

- skoro małżeństwo jest stanem życia w Kościele, trzeba by była pewność odnośnie jego zawarcia (stąd obowiązek obecności świadków);

- publiczny charakter wyrażonej zgody chroni raz wypowiedziane małżeńskie „tak” i pomaga w dochowaniu mu wierności.

       Bardzo ważną sprawą jest przygotowanie do małżeństwa, aby małżeńskie „tak” było aktem wolnym i odpowiedzialnym oraz by przymierze małżeńskie miało solidne i trwałe podstawy ludzkie i chrześcijańskie. Najlepszym sposobem przygotowania jest przykład i wychowanie przekazane przez rodziców i rodzinę. Ogromną rolę w przekazywaniu ludzkich i chrześcijańskich wartości małżeństwa odgrywają również duszpasterze i wspólnoty chrześcijańskie, tym bardziej, że w naszych czasach wielu młodych doświadcza rozbicia ognisk rodzinnych, które nie mogą im zapewnić wystarczającego przygotowania do małżeństwa.

       „Młodych winno się przede wszystkim na łonie samej rodziny odpowiednio i w stosownym czasie pouczać o godności, zadaniu i dziele miłości małżeńskiej, aby nauczeni szacunku dla czystości, mogli przejść we właściwym wieku od uczciwego narzeczeństwa do małżeństwa” (Sobór Watykański II).

                                                                                                                                       Na podstawie Katechizmu Kościoła Katolickiego

BOJANO!

Dyrekcja i pracownicy Przedszkola i Klubu Maluszka Promyczek w Bojanie zapraszają do wspólnego świętowania pierwszych urodzin naszej placówki. Uroczystości rozpoczną się dziękczynną Mszą Świętą w kościele pw. Św. Jadwigi Królowej w Bojanie 26 maja 2012 r. o godz. 14⁰⁰. Po Mszy Świętej nastąpi przejście na plac zabaw przy przedszkolu, gdzie rozpocznie się festyn rodzinny. Zapraszamy do wspólnego z nami dzielenia się radością.